292 
LIEBIG EN WÖHLER. 
heb ik thans gezworen , dat ik mij met dit tuig niet meer bemoeien 
zal.” De reden van dezen afkeer is eene ontploffing van eene hoeveel- 
heid knalzilver, die liebig achterover op zijn rug tegen den grond 
wierp , voor veertien dagen doof en bijna voor zijn leven blind maakte. 
Niet minder vruchtbaar voor de bestudeering van de scheikunde der 
koolstofverbindingen was het onderzoek van de bittere amandelolie en 
daarmede in verband staande stoffen. De kennis , die zij omtrent het 
onderling verband van die verbindingen verkregen , leidde er toe eene 
bepaalde hoeveelheid koolstof, waterstof en zuurstof als het gelijkblijvend 
gedeelte van die verbindingen bij den overgang van de eene in de 
andere met den afzonderlijken naam benzoyl aan te wijzen. In de namen 
dier benzoylverbindingen werd dus uitgedrukt zoowel hunne onderlinge 
overeenkomst als een gedeelte van de eigenschappen , waardoor zij 
zich van elkander onderscheidden. Groote moeite kostte de arbeid , die 
hen tot deze uitdrukkingswijze , tot dit nieuwe gebruik van de scheikun- 
dige nomenklatuur in staat stelde. 
In Mei 1832 stelt wöhler uit Kassei de vraag, of zijn vriend 
met hem trachten wil orde te brengen in de verwarde berichten 
omtrent de olie der bittere amandelen. De gemeenschappelijke arbeid, 
die hierop volgt, geschiedt in de zomervakantie van 1832 in het 
laboratorium te Giessen ; wöhler had voor die vakantie het ongeluk 
zijne vrouw te verliezen , waarna liebig zijn vriend opwekt ten zijnent 
te komen en in den arbeid eene heilzame afleiding te zoeken. Hoewel 
het zoogenaamd samengesteld radikaal benzoyl reeds in September 1832 
zijn doopnaam ontving , hielden onderzoekingen , die met dit onder- 
zoek samenhingen, nog eenige jaren aan. In October 1836 schrijft 
wöhler: »ik ben een hen gelijk, die een ei heeft gelegd en daarop 
een vervaarlijk gekakel aanheft ; van morgen in de vroegte vond ik , 
dat uit de amygdaline een blauwzuurhoudende bittere amandelolie 
wordt bereid.” Het daarop volgend onderzoek leidde tot de kennis van 
eene zoogenaamde ferment- werking; de amandelen bevatten emulsine, 
eene stikstof houdende stof, die met de amygdaline alleen in aan- 
raking behoeft te worden gebracht om daaruit blauwzuur en bittere 
amandelolie te doen ontstaan. Een fijngestooten zoete amandel en 
eene gezeefde emulsie van zoete amandelen doen deze verandering 
optreden bij eene oplossing van amygdaline. Heeft men door de 
amandelen te koken de eiwitachtige stof doen stollen , dan blijft de 
ontleding der amygdaline uit; de opgeloste eiwitachtige stof is dus 
de oorzaak der ontleding. Deze eiwitachtige stof is van bijzonderen 
