LIEBIG EN WÖHLER. 
293 
aard, immers het eiwit van fijngewreven erwten laat de amygdaline 
wat zij is. Op den laatsten dag van het jaar 1836 geeft liebig be- 
richt , dat hem gebleken is , dat uit de amygdaline naast bittere 
amandelolie en blauwzuur ook nog eene soort van suiker ontstaat. 
Eerst in het midden van 1837 is de verhandeling over amygdaline 
gereed om gedrukt te worden. 
De invoering van het begrip van samengesteld radikaal , door berzelius 
als de morgenstond van een nieuwen dag begroet, wekte ook in den 
kring der fransche scheikundigen de levendigste belangstelling en 
vurige bewondering. Dagelijks maken thans nog de scheikundigen 
gebruik van den weg, die door liebig en wöhler gebaand is. 
Ook de overige ontdekkingen , waar slechts een der twee de eere van 
heeft, worden in de tusschen hen gewisselde brieven genoemd. Had 
wöhler voor het eerst in 1827 het metaal aluminium met zekerheid 
laten zien en wel in den vorm van een grauw poeder , in Januari 
1845 bericht hij , dat hij door het metaal te smelten kogeltjes alumi- 
nium heeft gemaakt , die de grootte van een speldeknop hebben , zoo 
wit zijn als tin en onder ontwikkeling van waterstof met kaliloog 
eene oplosbare verbinding vormen. In de volgende maand is hij zóó 
rijk aan het metaal, dat hij het soortgelijk gewicht op 2,50 heeft 
kunnen bepalen. In 1854 ziet liebig te Parijs het door deville ge- 
maakte aluminium. Eigenlijk is het alleen in zooverre nieuw, dat 
de stukken grooter zijn dan vroeger. De lauwheid van zijne eigen 
landgenooten , die alleen waarde hechten aan hetgeen in buitenlandsche 
tijdschriften vermeld wordt , geeft aan wöhler niet minder ergernis 
dan de ophef, dien de Franschen van het nieuwe metaal maken. 
Trouwens eenige maanden , nadat hij over het fransche aluminium- 
spektakel schrijft, erkent hij, dat hem in Frankrijk de verschuldigde 
eer is toegekend ; aan de edele en verstandige houding van dumas 
schrijft hij het toe , dat keizer napoleon ui hem tegelijk met deville 
tot officier van het legioen van eer benoemde , en met deville , wiens 
verdiensten door niemand hooger kunnen worden geschat dan door 
hem, staat hij in vriendschappelijk verkeer. In 1857 is deville bij 
W'Öhler in Gottingen ; » gij kunt u voorstellen,” schrpft de laatste, 
»dat wij onzen tijd niet in ledigheid doorbrachten en dat wij veel 
aluminium en veel cokes verbruikten.” 
Het laatste woord in de geheele briefwisseling heeft nog eens betrek- 
king op het aluminium. Er is aan wöhler bij geruchte ter ooren gekomen, 
dat de in den oorlog van 1870 op de Franschen veroverde vaandels ge- 
