308 
LICHTVERSCHIJNSELS IN DEN DAMPKRING. 
van het licht , en zoo schreef aristoteles het verschijnsel aan den 
hollen vorm van een wolk toe. Zoodra men evenwel had opgemerkt, 
dat de hoek tusschen de lijn van het oog naar den regenboog en 
het verlengde van de lijn van den waarnemer naar de zon getrokken , 
altijd omstreeks 42° bedroeg , was deze verklaring onhoudbaar. Mauro- 
lycus nam nu , om een afwijking van 45° te krijgen , aan , dat het 
zonlicht zevenmaal binnen een waterdruppel teruggekaatst wordt, 
alvorens het oog van den waarnemer te bereiken. 
Ook zijn nog verklaringen opgebouwd door marcus antonius de 
dominis en THEODORICH uit Freiburg , van welke twee de eerste waar- 
schijnlijk een deel zijner kennis aan den laatste te danken heeft; 
echter heeft hij het eerst de regenboogkleuren in bollen , met water 
gevuld , waargenomen. De voorstelling is voor iemand , wien de wetten 
van SNELLius onbekend zijn , zoo volledig mogelijk en tevens zijn de 
figuren , welke ter toelichting dienen , zeer nauwkeurig. 
Ten slotte gaf marcus marci in 1648 nog een theorie omtrent 
den regenboog , doch deze berustte op feiten , die bij de breking van 
het licht in prismata waren waargenomen en welke hij toepaste op 
bollen. Hij kwam dan ook voor den genoemden hoek tot een waarde 
van 83° 8'; daar deze uitkomst zelfs den hoek, die bij den tweeden 
boog gevormd wordt , ongeveer 30° overtreft , is het zeer bevreem- 
dend , dat hij deze fout niet opgemerkt heeft. 
Aan CARTESius , beter bekend onder den naam van descartes , — die 
de wetten van snellius voor de breking van de lichtstralen kende , — 
is het gelukt de volledigste verklaring van het verschijnsel te geven , 
welke dan ook tot nu toe door velen gevolgd wordt. Aan deze 
theorie ontbrak slechts nog de verklaring van het ontstaan der kleuren , 
welke later door newton er aan is toegevoegd. 
Somtijds ziet men twee regenbogen boven elkander , die hetzelfde 
middelpunt hebben ; cartesius nam nu aan , dat de binnenste boog 
ontstaat , doordat de lichtstraal , bij het treden in den waterdruppel 
gebroken zijnde , gedeeltelijk op de binnenzijde wordt teruggekaatst 
en vervolgens , na nogmaals bij het uittreden gebroken te zijn , het 
oog bereikt ; terwijl de buitenste boog onstaan zal , doordat de licht- 
straal, voor hij uittreedt, tweemaal binnen den druppel wordt terug- 
gekaatst. Bij elke terugkaatsing treedt ook een deel van het licht 
uit den druppel , dat evenwel ons oog niet bereiken kan. Hieruit 
volgt reeds dadelijk , dat de buitenste boog zwakker van licht moet 
zijn dan de binnenste. 
