DE REGENBOOG. 
309 
Het is een bekend feit, dat wanneer een straal wit licht gaat door 
een middenstof, die niet door evenwijdige platte vakken begrensd is, 
een verdeeling van het licht plaats heeft , waardoor het bekende 
spektrum ontstaat , in hetwelk men de kleuren rood , geel en blauw 
waarneemt, die ongemerkt in elkander overgaan. De genoemde kleuren 
treden het meest op den voorgrond ; wil men aan het getal van zeven 
kleuren vasthouden , dan kan men ook de tusschenkleuren opnemen , 
zoodat men krijgt , rood , oranje , geel , groen , blauw , indigo en violet. 
Voor den natuurkundige is het volledige spektrum niet slechts uit 
zeven soorten , maar uit ontzaglijk veel soorten van licht samenge- 
steld. Elke soort komt overeen met een bepaalde breking , door de 
middenstof veroorzaakt. 
Nemen wij aan , dat op den waterdruppel een straal van een enkele 
lichtsoort valt , dan zal deze een afwijking ondervinden , die afhankelijk 
is van den hoek , dien de lichtstraal maakt met den straal van den bol , 
getrokken naar het punt , waar het licht intreedt. De afwijking kan 
evenwel een bepaald minimum niet overschrijden en zoo nu op den 
waterdruppel een bundel evenwijdige lichtstralen valt , alle van dezelfde 
soort , dan treden die , welke ongeveer het minimum van afwijking 
ondervinden , bijna evenwijdig uit ; deze zijn voor het oog zichtbaar ; 
de overige zijn te veel verspreid , om waargenomen te kunnen worden ; 
descartes noemde de eerste de werkzame stralen. Door een eenvoudige 
berekening vindt men , dat voor lichtstralen van het uiterste rood , 
welke eenmaal in den waterdruppel teruggekaatst zijn , de kleinste 
afwijking 137°40 / is, en voor die, welke tweemaal teruggekaatst zijn, 
bijna 130°. Eveneens vindt men voor de kleinste afwijking der stralen 
van het uiterste violet bij één keer terugkaatsing 139°30 / en bij twee 
keer terugkaatsing 126°30 / ; zoodat meer genoemde hoeken respec- 
tievelijk zijn: 42°20 / , ruim 50°, 40°30 / en 53°30 / . De binnenste 
regenboog zal dus bijna 2°, de buitenste ruim 3° breed zijn. Verder 
blijkt uit het bovenstaande , dat bij den eersten boog het rood aan 
den buitenkant, en bij den tweeden aan den binnenkant van den 
boog zich zal bevinden. 
Somtijds is er nog een derde regenboog te zien , waarbij de lichtstraal 
driemaal in den waterdruppel is teruggekaatst ; uit den aard der zaak 
zal deze altijd zeer flauw verlicht zijn. 
Om den regenboog dus waar te nemen , moet men met zijn rug 
naar de zon gekeerd staan en het middelpunt van den boog is het 
punt, waar zich d-e schaduw van het hoofd van den waarnemer zou 
