312 
LICHTVERSCHIJNSELS IN DEN DAMPKRING. 
durend in rust blijven , dewijl het van beide bewegingen steeds ge- 
lijke tegengestelde afwijkingen ondervindt. Is het verschil der af- 
standen gelijk aan een even aantal halve golflengten , dan zullen 
de punten , die hieraan voldoen , een tweemaal grootere afwijking 
ondervinden. 
Van deze feiten, die bekend zijn onder den naam van interferentie , 
ging young uit om de overtallige bogen te verklaren , hoewel het 
toen nog niet door proeven bewezen was , dat dit werkelijk bij het 
licht kon voorkomen. Vóór hem had pemberton hetzelfde al voorge- 
steld ; maat men wilde het niet aannemen , omdat men bij deze ver- 
klaring moet onderstellen , dat alle druppeltjes even groot zijn. 
Wij zullen voorloopig aannemen, dat wij licht van een bepaalde 
soort , d. w. z. licht van een bepaalde golflengte hebben. Het spektrum 
is toch een opvolging van lichtsoorten , waarvan de golflengten van 
het rood tot het violet voortdurend kleiner worden. Wanneer nu een 
bundel evenwijdige lichtstralen op een waterdruppel valt, dan wordt 
deze , zal de binnenste boog ontstaan , twee keer gebroken en eens 
teruggekaatst. Zooals wij gezien hebben , zullen de lichtstralen niet 
evenwijdig uittreden , doch alle zullen liggen aan dezelfde zijde van 
den lichtstraal , die de kleinste afwijking ondervindt. Deze laatste geeft 
den gewonen regenboog , terwijl de overige stralen altijd twee aan 
twee evenwijdig uittreden. Is nu het verschil der wegen, door deze 
twee evenwijdige lichtstralen binnen den druppel afgelegd , gelijk aan 
een oneven aantal halve golflengten , dan heeft men duisternis ; is zij 
gelijk aan een even aantal halve golflengten, dan heeft men versterking 
van licht. 
Heeft men nu niet licht van een enkele soort maar zonlicht , dan 
zullen de maxima van het roode en van het violette licht in de nabij- 
heid van den regenboog niet op maar naast elkander vallen , en hier- 
door ontstaan nu , volgens young , de overtallige bogen. Op plaatsen , 
verder van de binnenzijde van den regenboog gelegen , vallen de maxima 
der verschillende kleuren meer en meer op elkander en geven weer 
wit licht ; dit verklaart tevens , waarom de hemel binnen den regen- 
boog altijd veel helderder schijnt dan daar buiten. 
Young heeft de plaats der bogen bepaald , doch nauwkeurige metingen 
van regenbogen ontbraken , zoodat hij zijne theorie niet aan de natuur 
kon toetsen. De latere metingen van miller bij kunstmatige regen- 
bogen en van galle bij de verschijnsels zelf hebben aangetoond, dat 
de door hem afgeleide plaats der bogen onjuist is, terwijl bovendien 
