314 
LICHTVERSCHIJNSELS IN DEN DAMPKRING. 
waterdruppels van gelijke grootte noodig ; en daar aan deze voorwaarde 
betrekkelijk zelden voldaan zal worden , verklaart dit de zeldzaamheid 
van het verschijnsel. 
Ook is het nu gemakkelijk te begrijpen , waarom de regenboog zoo 
veel 'variaties in helderheid , straal , tint en verspreiding der kleuren 
vertoont en dat deze kleuren zelfs geheel verdwijnen , om een witten 
boog te geven , wiens straal hoe langer hoe kleiner wordt. Al deze 
veranderingen zijn gebonden aan de meerdere of mindere grootte der 
waterdruppels. Wanneer de regen bestaat uit groote druppels, dan 
vallen alle maxima dicht op elkander, en geven een gelijkmatig licht. 
Is de middellijn der druppels gelijk 5 m.M. , dan komt de plaats 
van de eerste maxima van ’t rood en van ’t violet overeen met die , 
welke volgens de theorie van descartes zijn afgeleid. 
Zijn de middellijnen kleiner dan 2 m.M. , dan ziet men de over- 
tallige bogen zeer sterk en talrijk. De maxima der verschillende soorten 
van licht , die nu samenvallen , zijn weer afhankelijk van de grootte 
der druppels , zoodat wij deze bogen zeer verschillend van tint kunnen 
waarnemen. 
De regendruppels zullen evenwel , zooals ik reeds opmerkte , wel 
nooit alle even groot zijn; maar hoe geringer de verschillen zijn, hoe 
duidelijker men deze bogen zal waarnemen. Zijn de verschillen zeer 
groot , dan zullen de maxima der verschillende kleuren , door de ver- 
schillende druppels voortgebracht, samenvallen en wit licht geven. 
Onderzoeken wjj nu , hoe de regenboog zich zal vertoonen in zeer 
kleine druppels. Zijn hunne middellijnen 0,2 mM. dan is de straal 
van den gewonen boog reeds 1° kleiner dan door descartes is af- 
geleid. Hoe kleiner de druppels , hoe breeder elk maximum wordt , 
zoodat, wanneer de middellijnen 0,05 mM. bedragen, de verschillende 
maxima elkander toch bedekken en weer wit licht geven. De I)oog 
moet in dit geval dus slechts wit zijn en enkel aan den rand een 
weinig gekleurd. De straal voor het midden van den boog is dan 
omstreeks 
De kleinste tot nu toe waargenomen witte regenboog had een straal 
van 35°5 / en werd door bouguer in de Cordilleras gezien. 
Hierbij is nog op te merken, dat in druppels, kleiner dan 0,05 mM. 
middellijn , de tweede maxima der kleuren elkander minder bedekken 
dan de eerste en dat de kleuren zich dan in een omgekeerde volgorde voor- 
doen , dus rood aan de binnen- en violet aan de buitenzijde van den boog. 
Ook de volgende maxima zijn smaller en de kleuren kunnen dan ook 
