DE REGENBOOG. 
315 
beter gescheiden zijn , zoodat men op deze wijze zeer eenvoudig de 
kringen verklaart , welke men somtijds in den mist aan de zijde , tegen- 
overgesteld aan de zon , waarneemt. Hiertoe moeten de druppels ook weer 
gelijke middellijnen hebben ; anders gaat het verschijnsel over in een 
helder witte plek , die zich bevindt op het punt van den hemel tegen- 
overgesteld aan de zon. Deze plek neemt van het midden tot aan de 
grens van den gewonen regenboog in lichtsterkte af. Volgens de 
waarnemingen van kaemtz hebben de mistbolletjes een middellijn van 
omstreeks 0,02 mM. , en wel in den winter iets grooter en in den 
zomer iets kleiner. 
De vermelde witte bogen worden ook wel mistbogen genoemd, een 
verschijnsel, dat zich in de poolstreken zeer veelvuldig vertoont. Zijn 
de waterdruppels bijna alle even groot , dan ziet men in den mist 
om de schaduw van het hoofd des waarnemers gekleurde kringen , 
welke de ringen van ulloa genoemd worden , omdat deze ze het eerst 
beschreef. Teneinde deze kringen evenwel waar te nemen, moet men 
hoog genoeg boven het oppervlak der zee zijn , om de schaduw van 
zjjn hoofd in den mist te zien. 
Men kan somtijds ook regenbogen van een elliptische gedaante waar- 
nemen , doordat het licht , na door de regendruppels gebroken te zijn , op 
een watervlakte wordt teruggekaatst. Natuurlijk ziet men een anderen 
boog teruggekaatst, dan dien, welken men te gelijkertijd rechtstreeks 
aan den hemel waarneemt ; dufour merkt hierbij evenwel op , dat 
de teruggekaatste regenbogen ook zelfs voor nauwkeurige waarnemers 
het beeld van de rechtstreeks waargenomene schijnen te zijn. Tevens 
zegt hij , dat men , de voorwaarde voor het ontstaan dezer bogen na- 
gaande , bemerken zal dat deze meermalen verwezenlijkt worden dan 
men verwacht zou hebben. 
Andere bogen , die ook geen zuiver cirkelvormige gedaante hebben , 
ziet men somtijds in de nevels boven weilanden of in de waterdrup- 
peltjes boven de golven der zee. Bij de Franschen zijn deze verschijnsels 
bekend onder den naam van Arcs en terre en Arcs en mer. 
Ook komen er gevallen voor , waarin men regenbogen ziet , die 
elkander snijden ; dit wordt veroorzaakt , doordat het zonlicht eerst 
op een spiegelende vlakte wordt teruggekaatst en dan in de water- 
deeltjes gebroken. Men heeft nu schijnbaar twee zonnen , van daar dat 
men ook regenbogen door beide veroorzaakt kan zien. Monge heeft 
op deze wijze vier regenbogen waargenomen , terwijl de beide buitenste 
en ook de beide binnenste bogen elkander altijd in den horizon sneden. 
