318 BENIGE ONTW1KKELINGSMOMENTEN DER GROOTE HERSENEN. 
fixeeren , weet het de afstanden nog niet te onderscheiden; de acco- 
modatie is volkomen , lang voordat de waarneming van den ver- 
schillenden afstand , waarop de na elkander beschouwde voorwerpen 
zich bevinden, mogelijk is; en eerst in het derde en vierde jaar wor- 
den de grondkleuren snel en met zekerheid onderscheiden. 
De methode van onderzoek 1 naar de onderscheiding der kleuren 
is als volgt: tegen het einde van het tweede jaar geeft men aan het 
kind gekleurde voorwerpen , bij voorbeeld roode en groene kaarten , 
en bij het voorleggen noemt men telkenmale de kleur. Daarna vraagt 
men : wat is rood ? wat is groen ? en teekent nauwkeurig op hoeveel 
malen het kind juist en foutief aanwijst. Hierbij moet men er voor 
zorgen dat de proef niet te lang duurt om de opmerkzaamheid niet 
af te leiden, dat men niet te snel meerdere kleuren er aan toevoegt, 
en dat men na weken lang dagelijksch onderzoek een tijdvak van 
verscheidene weken overslaat, om dan op nieuw met de onderzoekingen 
voort te gaan. Tevens moet men in het oog houden , dat vóór het 
kind in staat is den klank rood of groen met een bepaalde kleur te 
verbinden , het reeds enkele kleursverschillen als wit , grauw , zwart 
onderscheidt , en dat ditzelfde geldt voor schelle kleuren , die een 
groote vreugde veroorzaken. Preyer kwam tot de conclusie dat geel 
en rood veel eerder juist worden aangetoond dan groen en blauw , 
en wel het eerst geel , wat hij toeschrijft aan het pigment van de 
gele vlek , de macula lutea. Hij vermoedt dat rood spoedig wordt 
herkend , omdat het in helder daglicht bij gesloten oogen de eenige 
kleur in het gezichtsveld is , evenals zwart in het donker. 
Ook het gehoor , dat zich sneller ontwikkelt dan het gezicht , door- 
loopt dergelijke opeenvolgende phasen : het kind wordt doof geboren, 
blijft zulks langer of korter , en reageert na eenigen tijd slechts op 
sterke geluidsprikkels ; in de derde maand (elfde week) onderscheidt 
het echter reeds de richting , waaruit het geluid komt , wat blijkt 
daar het snel het hoofd omwendt als achter hem op iets geklopt wordt. 
De oorzaak der doofheid bij de geboorte is gelegen in het ontbreken 
van lucht in het middenoor , terwijl daarbij nog het trommelvlies te 
scheef van stand en de uitwendige gehoorgang verstopt is. Dat de 
sterke geluidsprikkels wel degelijk worden gehoord , en dat niet het 
daardoor veroorzaakte dreunen — bij voorbeeld van een dichtgeslagen 
deur — door het gevoel wordt waargenomen , blijkt hieruit dat het 
1 W. preyer, Die Seele des Kindes. Leipzig 1884. S. 7. 
