DE KRANSEN OM DE ZON EN OM DE MAAN. 
361 
zocht is, terwijl later frauniiofer en fresnel er in geslaagd zijn haar 
volkomen te verklaren. Dat de kransen tot de buigingsverschijnselen 
behooren , laat zich ook uit de volgorde der kleuren verwachten , namelijk 
’t violet binnen en het rood buiten. 
Fraunhofer heeft nauwkeurig onderzocht, welke werking een scherm, 
dat uit ronde lichaampjes bestond , die op een willekeurige wijze ver- 
spreid waren , op het licht uitoefende. Hij gebruikte daartoe cirkel- 
vormige schijfjes bladtin van bekende middellijn , die zonder regelmaat 
tusschen twee glazen platen gestrooid werden, en hij vond, dat de 
middellijnen der ringen evenredig waren met de golflengte van de ge- 
bruikte soort van licht en omgekeerd evenredig met de middellijnen 
der schijfjes , maar onafhankelijk van hun onderlingen afstand. Deze 
wetten zijn door latere metingen van babinet bevestigd. 1 2 
Neemt men een enkele schijf, dan ziet men ook hierom een ring- 
systeem , ten minste , wanneer men zorgt het overtollige licht voldoende 
af te sluiten , en fraunhofer nam nu aan , dat elk schijfje zijn eigen 
ringsysteem gaf en dat door samenvoeging dezer systemen het bedoelde 
verschijnsel ontstond. Het is evenwel zeker niet te verwachten , dat 
dit juist zou kunnen zijn. Ook babinet 2 heeft een verklaring gegeven , 
die zeker veel vollediger is dan die van fraunhofer , doch ongelukkiger- 
wijze ook slechts doorgaat voor een enkel schijfje. 
De volledigste verklaring hebben wij aan verdet 3 te danken , die 
ik hier zooveel mogelijk en zonder de wiskunstige beschouwingen zal 
laten volgen. 
Nemen wij een lichtend golfrond , waarop zich tal van ondoor- 
schijnende lichaampjes bevinden , die op willekeurige wijze verspreid zijn. 
Alle stralen , die van het golfrond evenwijdig aan een gegeven rich- 
ting komen , vallen op de pupil van het oog en convergeeren naar 
een zelfde punt van het netvlies. Zij vormen een schuinen cilinder , 
die tot grondvlak heeft de pupil van het oog en zij komen van een 
deel van het golfrond , dat men als vlak mag beschouwen en ’t welk 
even groot is als de pupil. Het grondvlak is zeer groot ten opzichte 
van de golflengten van het licht en van de middellijnen der lichaampjes. 
De cilinders met verschillende richtingen komen niet van een zelfde 
punt van het golfrond , maar wel van even groote deelen. 
1 Deze wetten zijn evenwel niet volkomen juist. 
2 Comptes rendus , Vol. VI. 
3 Annales de Chimie et de Physique , III, Ser. 34, (1852), p. 129 — 140. 
