TWEE NIEUW ONTDEKTE BEENDERHOLEN 
IN ZEVENBERGEN; 
DOOR, 
ANNA C. CROISET VAN DER KOP 
De uitslag van het onderzoek naar de Zevenbergsche holen , waaraan 
zich sedert 1881 gabriel tegléis wijdt, was tot heden in zooverre 
bevredigend , dat het hem gelukte , in het middelste Maros-dal tusschen 
Karlsburg en Arad meer dan vijftig nieuwe holen te ontdekken. In 
één opzicht echter werden zijne verwachtingen teleurgesteld ; immers 
slechts in twee holen vond hij in betrekkelijk groote hoeveelheid over- 
blijfselen van voorwereldlijke dieren en wel van den Ursus spelaeus 
Blumb. — Over ’t geheel schijnt Zevenbergen arm te zijn aan beender- 
holen. De enkele, welke vóór 1881 bekend waren, zijn: dat van Ho- 
morod Almas aan den voet van het Horgita-gebergte ; van Ratir 
Pojana in het Lapos-gebergte , waarvan door hauer en stache in de 
Geologie Siebenbürgens en door franz porepny in het Jahrbuch der k. 
h. geologischen Reichsanstalt in Wien wordt gesproken ; en het been- 
derhol Oncsacra in het Bihar-gebergte. Het vierde beenderhol in deze 
streek , ’t welk reeds vroeger was ontdekt — dat aan de Bucsecc 
in de nabijheid van het Rumeensche klooster Skit la Jalomnitza of 
Skit la Pestere , en waaromtrent de eerste korte aanteekening in het 
Siebenbürgische Quartalschrift van 1793 voorkomt, — behoort niet 
meer tot Zevenbergen , maar ligt op Rumeensch grondgebied. Eerst 
in 1882, op een ontdekkingstocht naar het noordelijk gedeelte van het 
Zevenbergsche Ertsgebergte , vond tegléis een nog onbekend beenderhol 
dicht bij het dorp Bedellö in de nabijheid van ’t beroemde Torocrko. 
