TWEE NIEUW ONTDEKTE BEENDERHOLEN IN ZEVENBERGEN. 
367 
Jaar in jaar uit werden daarna de uitgravingen met on verflauwden 
ijver voortgezet en zoo stootte TÉGLas eindelijk op een tweede beenderhol 
nabij het kleine Walaebische dorp Petrosz in de zuidelijke Karpaten , 
dus op aanmerkelijken afstand van het Zevenbergsche Ertsgebergte. 
De eerste berichten daaromtrent werden gedrukt in de Mathema- 
tische u. naturwissenschaftliche Berichte der ungarischen AJcademie in Buda- 
pest van 1882 en 1886 , waarin twee jaar later ook eene gedetail- 
leerde bespreking der gevonden beenderen met de desbetreffende tee- 
keningen eene plaats vond , terwijl de grotten zelf door tegl&s werden 
beschreven in Das Ausland van 13 Mei 1889. Een en ander daar- 
omtrent te vernemen , zal den lezers van het Album der Natuur zeker 
niet onwelkom zijn. 
De eerst ontdekte grot , die van Bedellö , bevindt zich in de schil- 
derachtige keten van kalkbergen , welke zich ten westen van het 
liefelijke oude dorpje Torocrko verheft , dat drie uur van ’t Hongaarsche 
spoorwegstation Torda of Nagyknyed ligt. Van een plateau, dat met 
steile rotswanden naar de bedding der Aranyos af helt , en waarop 
de sporen van stroomend water , in den vorm van uithollingen , dui- 
delijk zichtbaar zijn , voert een voetpad , alleen aan herders bekend , 
naar de grot, ter plaatse, waar men nog ongeveer 500 M. in de 
richting van Alco’ Szolcsva ’t diepliggende dal der Aranyos kan overzien. 
De bosschen , te midden waarvan de lage , eenigszins verborgen 
ingang der grot ligt , behooren tot de gemeente Bedellö. Nauwelijks 
is men in de grot gekropen , of een hooge rotszuil verheft zich , waarlangs 
men aan twee kanten verder in de grot kan doordringen. Aan den 
rechterkant strekt zich van ’t noorden naar ’t zuiden , bijna in een 
rechten hoek vóór den ingang , eene groote , donkere ruimte uit , 
de hoofdgrot. Naar ’t noorden komt men in eene kleine ruimte , die , 
steeds smaller wordend , 9 M. lang is. Ten westen , dus in de richting 
van den uitgang , strekt zich een tweede zijgrot uit , die eene lengte 
heeft van 20 M. Deze is gedeeltelijk ingestort en slechts door een’ 
dunnen wand van den ingang gescheiden. In oostelijke richting is 
nog eene andere zijgrot, die 24 M. diep is. 
In de hoofdgrot, waarin verscheidene stalaktieten en stalagmieten 
zichtbaar zijn, en waarvan de breedte 10 M. bedraagt, is de hoogte 
15 M. ; maar deze neemt naar ’t zuiden meer en meer af en be- 
draagt eindelijk slechts 3 a 4 M. Alleen bij den ingang helt de bodem 
eenigszins , verheft zich anders tot het einde toe weinig en is geheel 
bedekt met bezinksel van kalk. In het lagere gedeelte der grot is 
