378 
ELEMENTEN EN META-ELEMENTEN. 
ytterbium , erbium , thulium en holm.ium) werden aangenomen , kan men 
zich voorstellen , waarom in de lijst van de grondstoffen een aantal 
van deze namen met een vraagteeken waren gemerkt. 
Een ander voorbeeld van dergelyken aard levert de naam cerium 
op; na eene analyse van ceriet , in 1813 door hesinger en berzelius 
uitgevoerd, werd hiermede eerst het metaal bedoeld, hetwelk volgens 
deze scheikundigen gebonden aan zuurstof in ceriet aanwezig is; na 
1839 is de beteekenis van het woord eene andere en wijst het op 
een der drie metalen , die mosander had ingevoerd in plaats van het 
cerium van berzelius. De drie waren het nieuwe cerium , didymium en 
lanihanum ; vooral de laatste twee en de verbindingen van deze twee 
lieten zich zeer moeielijk van elkander scheiden. Het was alsof de 
verwarring niet groot genoeg kon zijn ; immers on middellijk toen eenige 
jaren geleden het didymium uit de rij der grondstoffen verdween om 
vervangen te worden door het praseodymium en het neodymium , werd 
uit den mond van bevoegde mannen de verklaring gehoord , dat het 
scheikundig onderzoek ook in deze twee nog niet de ware grondstoffen 
had opgespoord. 
In Engeland, Frankrijk, Oostenrijk , -'Zweden , Duitschland en Noord- 
Amerika vonden de »metalen der zeldzame aarden” scheikundigen, 
die in de groote verwarring orde trachten te scheppen. Het meest 
omvattend onderzoek , waaraan zij onderworpen waren , werd uitgevoerd 
door gerhard krüss en l. f. nilson. 1 Voordat daarvan de methode 
en de uitkomsten worden medegedeeld, een enkel woord over de 
middelen , waarmede men er in slaagt vroeger als bepaalde zelfstandig- 
heden beschouwde stoffen in ongelijksoortige bestanddeelen te splitsen. 
Wanneer verschillende hoeveelheden van de eene of andere stof 
(wij zullen haar door het teeken X aanwijzen) telkens worden onder- 
worpen aan de scheikundige werking van een zelfde zelfstandigheid , 
waarbij zij met een bestanddeel Y daarvan eene verbinding X Y vormt , 
dan zal deze stof XY in dezelfde omstandigheden gebracht steeds 
dezelfde eigenschappen moeten vertoonen , ingeval X ééne grondstof 
is. Vindt men daarentegen bij de voortbrengselen derzelfde scheikun- 
dige werking eenig verschil in eigenschappen öf in kleur öf in de 
mate van hun oplosbaarheid in water öf in de temperatuur, waarbij 
zij onder den invloed der warmte worden ontleed öf waarin dan ook , 
dan waren niet alle deelen van X volkomen gelijksoortig. Men zou 
Ber. deutsch. chem. Ges. XX 2134. 
