384 
ELEMENTEN EN META-ELEMENTEN. 
meer of minder scherp afgeteekend en de helderheid grooter of kleiner ; 
toch beschouwde crookes deze veranderlijkheid als een gevolg van 
bijkomende omstandigheden, want in hoofdzaak gelijken de spektra 
telkens op elkander. Onderwierp hij kleinere hoeveelheden der aarde 
aan de proef, dan namen de verschillende banden in helderheid af; 
het langst bleef de citroengele zichtbaar. En ziet , daar ontvangt crookes 
van de MARiGNAC een monster van eene nieuwe aarde (door de laatste 
Ya genoemd) , en dit bezit in zijn spektrum behalve groene en 
oranjekleurige gedeelten , die op samarium wijzen , alles wat in het 
phosphorescentie-spektrum van yttrium behoort met uitzondering juist 
van den citroengelen band , tot op dien dag als het scherpste her- 
kenningsmiddel van yttrium beschouwd. De onderstelling, dat yttrium 
geen enkelvoudige stof was , won hierdoor aanmerkelijk aan grond. 
Oplosbare yttriumverbindingen werden op de proef gesteld. Maanden 
lang duurde de proef, waarmede beproefd werd de als eene homogene 
stof beschouwde verbinding te splitsen. Het feit , waarvan crookes 
uitging , was , dat in eene oplossing van eene yttrium verbinding een 
bezinksel ontstaat, wanneer er ammonia aan wordt toegevoegd; dit 
bezinksel bevat het yttrium in eene andere scheikundige verbinding , 
en wel al het yttrium , wanneer men genoeg ammonia gebruikt. Neemt 
men de helft van deze hoeveelheid ammonia , dan is de hoeveelheid 
van het bezinksel ook half zoo groot als zij wezen kon en de andere 
helft van het yttrium blijft gebonden in de eerst aanwezige , in water 
oplosbare verbinding. Wanneer nu in dit geval de ammonia gevoegd 
wordt bij eene zeer verdunde oplossing , heeft de vorming van het 
bezinksel zeer langzaam plaats ; bestond er tusschen de deeltjes der 
oplosbare yttriumverbinding eenig verschil , wat hun vatbaarheid aan- 
gaat om door de ammonia omgezet te worden , dan zou men op deze 
wijze eene schifting kunnen te weeg brengen. De opgelost gebleven 
verbinding zou dan niet volkomen gelijk zijn aan de oorspronkelijke. 
Pogingen tot zulke schifting werden nu weder toegepast zoowel op 
het gedeelte , dat eerst in den vorm van een bezinksel uit de oplossing 
was verwijderd , als op het gedeelte , dat in de eerste oplossing door 
de ammonia niet aangetast was. 
Het gevolg van deze zeer tijdroovende bewerkingen was, dat het 
oude yttrium in vijf bestanddeelen werd gesplitst , waarvan elk zijn 
eigenaardig phosphorescentie-spektrum had. Eveneens bleek samarium 
uit twee of drie ongelijksoortige bestanddeelen te bestaan. 
Wij komen nu tot de nieuwe denkbeelden , door crookes uit de 
