WETENSCHAPPELIJK EU BLAD. 
3 
SCHEIKUNDE. 
Atoomgewicht van osmium. — Wanneer de metalen osrnium. iridium, platina 
en goud in de volgorde worden genoemd als waarin dit hier geschiedde, komt de 
plaats van elk van hen in het periodisch stelsel der elementen overeen met die van 
eene andere grondstof, waarmede zij eene groote overeenkomst in hunne eigenschappen 
vcrtooncn. Het scheen in den aanvang, dat hier de volgorde der atoomgewichten 
niet overeenstemde met den geregelden terugkeer van bepaalde eigenschappen , immers 
voor die atoomgewichten werd aangenomen: Os: 198,6, Ir: 196,7, Pt: 196,7 en 
Au: 196,2. 
Nieuwe bepalingen gaven echter de eene verbetering na de andere. 
Tn 1878 vond karl seubert voor Ir: 192,5 en in 1881 voor Pt: 194,3; uit 
nieuwe bepalingen van KRüss, thorpe e. a. werd voor Au de gemiddelde waarde 196,7 
afgeleid. Het osmium alleen maakte dus nog eene uitzondering, doch ook deze is 
thans uit den weg geruimd, karl seubekt heeft met osmium van tweeërlei afkomst 
de beide dubbelzouten : (NH 4 ) 2 0 sC 1 6 en K 2 0 sC 1 6 gemaakt en de samenstelling hiervan 
bepaald door ze in een stroom van waterstof te gloeien. Bij het ammoniumdubbel- 
zout werden het gevormde ammoniumchloride en zoutzuur in eene oplossing van 
zilvernitraat gevoerd en werd ook het achterblijvende osmium gewogen ; bij het 
onderzoek van de kaliumverbinding werd het gevormde zoutzuur in eene oplossing 
van zilvernitraat gevoerd en werd het mengsel van osmium en KC1 en daarna het 
osmium alleen gewogen. Het gemiddelde cijfer is 191,12; seubert houdt deze waarde 
voor te hoog en meent, dat 190,8 waarschijnlijk beter is. 
De denkbeelden van newlands en mendelejeff hebben hier nogmaals eene schitte- 
rende bevestiging gevonden, immers nu is Os : 191 < Ir: 192,5 < Pt: 194,3 < Au: 
196,7. ( Ber . der deutsch. chem. Ges. XXI 1839). D. v. C. 
Verbinding tusschen vaste stoffen. — Reeds meer dan eens heeft w. spring 
aangetoond, dat twee vaste, innig met elkander vermengde stoffen eene scheikun- 
dige verbinding aangaan, wanneer haar mengsel aan zeer grooten druk onderworpen 
wordt, voornamelijk wanneer de verbinding met vermindering van volumen gepaard 
gaat. Thans deelt spring feiten mede, die hoogst bevreemdend luiden. {Zeitschr. 
physik. Chem. II , 536). 
Wanneer een mengsel van baryumsulphaat en natriumcarbonaat of van baryuin- 
carbonaat en natriumsulphaat samengeperst is, gaat de werking, die tijdens het 
bestaan van den grooten druk begon , langzamerhand voort , wanneer de druk weg- 
genomen is. Er heeft dan eene soort van diffusie bij deze vaste stoffen plaats. 
Uit de warmteverschijnselen , die legeeringen van lood en tin vertoonen, blijkt, 
dat onder het smeltpunt eene ontleding en even boven 150° eene verbinding plaats heeft. 
Een mengsel van kopervijlsel en (door sublimatie volkomen gedroogd) hydrargy- 
richloride werd in een toegesmolten glas bewaard en daarin van lijd tot tijd door- 
