WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
7 
bloote oog geen spoor vet te ontdekken was, analyseerde het eene en hing het 
andere, in neteldoek gebonden, in een flesch op, waardoor negen maanden lang 
een straaltje water uit de Münchener waterleiding stroomde. Het vleesch was toen 
een weeke kaasachtige massa geworden, waarin mikroskopisch geen spoor van de 
oorspronkelijke structuur was overgebleven. Nu werd ook dit adipocire-vleesch onder- 
zocht. Het bleek dat het watergehalte nagenoeg gelijk was gebleven aan dat van 
het versche vleesch (75 pet.). Maar zeer merkwaardige verschillen leverde het 
onderzoek op vetten, vetzuren en zeepen. 
100 grm. versch vleesch bevat : 
3,66 neutraal vet (waarin 3,49 vetzuren); 
geen vrije vetzuren; 
geen vetzuren als zeep; 
0,021 kalk; 
0,047 magnesia. 
Daarentegen bevat 100 grm. van het vergane vleesch : 
1,00 neutraal vet (waarin 0,95 vetzuren); 
2,27 vrije vetzuren ; 
3,99 vetzuren als zeep. (Deze hebben tot zeepvorming noodig 0,415 kalk); 
0,43 kalk ; 
0,50 magnesia. 
De totale hoeveelheid vetzuur is dus in het versche vleesch 3.49 pet. en in het 
vergane vleesch 2,27 + 0,95 + 3,99 = 7,21 pet. Er is dus een aanzienlijke hoe- 
veelheid vetzuur nieuw gevormd, waarvoor geen ander materiaal aanwezig was dan 
eiwit. Daar de toeneming aan kalk in het vergane vleesch vrij wel gelijk is aan 
de hoeveelheid kalk, die met de als zeep aanwezige vetzuren zich verbindt, namen 
de uit eiwit ontstane vetzuren waarschijnlijk kalk uit het water op. P. H. 
BACTERIOLOGIE. 
Over Vibrionen, een synonym van spirillen, geeft weibel eenige interessante 
opmerkingen. Een groot aantal van deze bacteriën worden, zooals bekend is, ge- 
karakteriseerd door hun zuurstofbehoefte , zij behooren tot de aërobien bij uitnemend- 
heid. Dientengevolge treft men ze in de natuur nimmer aan in het inwendige 
van rottende zelfstandigheden of in de diepere lagen van modder en slootwater, 
wel echter aan de oppervlakte van het water, en zeer vaak als een vlies over 
het water, dat een bodem bedekt, waarin rottingsprocessen plaats grijpen. Daar 
nu, zooals iedereen weet, de stank in dergelijke wateren veel geringer is dan in de 
er onder liggende modder, en de rotting hier toch regelmatig door gaat, zoo 
moet er in de hoogere lagen van het water een absorptie van de rottingsproducten 
plaats grijpen, en dit laatste acht weibel het effect van de vibrionen. In overeen- 
stemming hiermede leerde een proef, dat bouillon , geinfecteerd met tuinaarde 
