WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERREKUNDE. 
De zonsverduistering van 19 Augustus 1887. — Deze verduistering was in 
oosteiijk Rusland en in Siberië het best zichtbaar. Het Chemisch en Physisch Ge- 
nootschap had dan ook een plan van waarneming in die streken doen uitvoeren, 
waaromtrent thans in zijn orgaan (vol. XX, 6) verslag is uitgebracht door prof. egoroff. 
De waarnemers waren over zeven stations verdeeld, maar slechts op drie daarvan 
liet de luchtgesteldheid eenc waarneming van de Inzonderheden toe. Te Krasnoyarsk 
werden veertien uitmuntende photographiën vervaardigd ; reproductiën van twee van 
deze en eenige afbeeldingen van de corona versieren hel verslag. 
De voornaamste conclusie, uit de waarnemingen getrokken, geldt de corona. »De 
corona is geen optisch verschijnsel; zij heeft een werkelijk bestaan, want zij ver- 
anderde niet alleen in geen opzicht gedurende de gansche verduistering, maar op 
een afstand zoo groot als die van Polotsk tot Possiet (6000 mijlen) vertoonde zij 
dezelfde gedaante.” 
Wat de meteorologische verschijnselen betreft, die de verduistering vergezelden, 
deze bestaan in eene vermindering van de dampkrings-drukking en de temperatuur, 
wier minima eenigen lijd na het midden der verduistering invallen. v. n. v. 
De komeet van Winnecke. — Bekend is het, hoe de wijzigingen in den om- 
loopstijd van de komeet van encke zijn toegeschreven aan den weerstand , dien de 
aether dat lichaam bij zijnen loop om de zon zou bieden. 
Met het oog op dezen weerstand bestudeerde axel möller de bewegingen van 
de komeet van eaye, welke studie een tijdvak van veertig jaren omvat; van een 
weerstandbiedende middenstof vond hij echter geen spoor. 
Maar de periheliums-afstand van de komeet van encke is ruim vijfmaal zoo klein 
als die van faye; en encke was van meening dat de dichtheid der middenstof 
afnam met den afstand van de zon. 
Overwegende nu dat winnecke’s komeet een periheliums-afstand heeft, slechts 
ongeveer twee en een halfmaal zoo groot is als die van encke's komeet , heeft de heer 
M. E. DE haertl, ten einde haren loop aan de hypothese te toetsen, de storingen 
2 
