1 2 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
spoor dezer strepen uit het spectrum is verdwenen, dat dus deze, voorzooverre zij 
onder andere omstandigheden worden gezien , aan onzen dampkring alleen moeten 
worden loogeschreven. ( Acad . des Sciences de Paris. Séance du 29 octobre). 
v. D. v. 
SCHEIKUNDE. 
Invloed van opgeloste stoffen op de dampspanning van alkohol. — De 
belangrijke beschouwingen, die in den laatsten tijd in verband worden gebracht 
ook met de verlaging van de spanning van vloeistoffen ten gevolge van daarin op- 
geloste stoffen, waren voor F. M. raóult de aanleiding om ook bij zouten en niet 
alleen bij organische verbindingen (zooals hij vroeger deed) die verandering na te gaan. 
Hij zag de spanning van den alkoholdamp ongeveer voor een gelijk bedrag ver- 
minderen, wanneer hij in 100 molekulen alkohol oploste de hoeveelheden, die uit- 
gedrukt worden door de volgende teekens: NaC10 4 , C 2 H 3 0 2 K , C 2 H 5 ONa + 3 C 2 H 6 0 , 
LiCl + 5 C 2 H 6 0, Li Br + C 2 H 6 0, KCNS, Ca(N0 3 ) 2 , CaCl 2 + 3 C 2 H 6 0, Hg(CN) 2 , C l0 H 14 O, 
C 6 H 2 (N0 2 ) 3 0H, C 6 H,N0 2 , C 6 H 4 (OH) COOC 2 H 5 , C 6 H 5 COOC 2 H 5 , C 6 H 4 (NH 2 ) 2 en C 10 H 8 . 
Hierin ligt een kr chtige grond voor de stelling, dat deze teekens inderdaad de 
molekulen der stoffen voorstellen. ( Compt . rend. CVII, 444). d. v. c. 
Booroxychloride. — Volgens onderzoekingen van Dr. richard lorenz is de 
stof, die men tot nog toe voor booroxychloride B 0 OC1 3 hield en die hel boor min- 
der tot aluminium zou doen naderen dan uit de verwantschap tusschen deze twee 
elementen zou worden afgeleid, geen scheikundige verbinding, waar een mengsel 
van het oxyde en het chloride van boor. {Liebig’s Ann. der Chem. 247, 226). 
D. v. c. 
Boorzuur. — In het Journ. für prakt. Chem. XXXVIII, 118 , stelt p. georgievic 
de vraag, in hoeverre boorzuur en aluminiumhydroxyde aan elkander beantwoorden. 
Naast de algemeen bekende feiten, dat eene oplossing van boorzuur curcumapapier ver- 
kleurt zooals basen doen en dat aluminiumhydroxyde aluminaten vormt, noemt hij de iso- 
morphie van euklaas (beryllium- aluminium-silikaat) en datolieth (calciumboraalsilikaal), 
de feiten dat boorzuur in oplossingen van de carbonaten en de bicarbonaten der 
alkalimetalen niet de minste opbruising teweeg brengt, dat eene boraxoplossing veel 
kooldioxyde opneemt, dat boorzuur in eene oplossing van kaliumjodide en -jodaat of 
van kaliumjodide en -nilriet geen spoor van jodium vrij maakt, dat eene oplossing 
van borax bij koking met eene geringe overmaat van jodium na korten tijd eene 
oplossing van vrij boorzuur, natriumjodide en natriumjodaat geworden is. Het is zeer 
de vraag, of boorzuur, zoo het thans werd ontdekt , nog een zuur zou worden genoemd. 
Is het algemeen bekend , dat uit een mengsel van eene oplossing van borax met 
eene oplossing van ammoniumchloride vrije ammonia ontwijkt, ook zonder verwarming? 
D. v. c. 
