WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERREKUNDE. 
Vallende sterren en meteoren. — Zijn, zooals algemeen aangenomen wordt, 
de meteoren niet anders dan vallende sterren, wier massa zoo aanzienlijk is, dat 
die nog niet is opgebrand als zij de oppervlakte der aarde hebben bereikt? 
Op deze vraag meent de beer meunier ontkennend te moeten antwoorden. Hij 
citeert ettelijke gevallen van overvloedige regens van meteoren, die geen van allen 
samenvielen met een der bekende tijdstippen van overvloedige sterren-regens, en wijst 
er op hoe, indien tusschen vallende sterren en meteoren slechts een kwantitatief 
verschil bestond . er overeenkomst moest bestaan tusschen de perioden van beider 
veelvuldig voorkomen. {Acad des Sciences de Paris. Séance du 19 nov. 1888). 
v. d. v. 
Over eene afplatting van Neptunus. — Eene afplatting van deze planeet on- 
middellijk waartenemen is, wegens haren grooten afstand, ook met de tegenwoor- 
dige hulpmiddelen niet mogelijk. Alleen uit andere omstandigheden kan men die 
afleiden, zooals door den heer tisserard in de Eransche Academie is aangetoond. 
Reeds eenigen tijd geleden werd de aandacht der sterrekundigen er op gevestigd, 
dat in den loop van een dertigtal jaren, de lengte van den klimmenden knoop vau 
Neptunus 8° was toegenomen, dat daarentegen de helling harer baan met 6° verminderd 
was. Deze verandering nu in de ligging der baan wordt door den heer tisserand 
uit hare afplatting verklaard. Laat men, hetgeen wegens haren grooten afstand ge- 
oorloofd is, de storende werking der zon buiten rekening, dan is het gemakkelijk 
aan te toonen dat, ten gevolge van eene ophooping der massa langs den evenaar, 
de pool van de loopbaan der planeet een cirkeltje moet beschrijven , hetwelk de pool 
van den evenaar der planeet zelve tot middelpunt moet hebben. (Acad. des Scie7ices 
de Paris. Séance du 26 nov. 1888). v. u. v. 
De veranderlijke ster Mira Ceti. — Norman-lockyer toonde onlangs aan, 
dat sterren , van de soort waartoe Mira behoort , zwermen van meteorieten zijn en 
3 
