WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
21 
dit gedurende korten tijd het geval geweest, en JULES carnus heeft zich de moeite 
getroost de hiertoe behoorende data te verzamelen. Het eerste bericht dienaangaande 
dateert volgens hem van 1413, toen de hertog de este [alfonso d’este, gemaal van 
LUCEEZIA BORGIA ?] op Cyprus een jachttijger ten geschenke ontving. Aan het pracht- 
lievend hof van het huis este te Ferrara werden ook later in de 15 ll(? eeuw zulke 
dieren gevonden, en zij geraakten daarna aan hel fransche hof bekend, waar bode- 
wijk xi ze invoerde en er van gebruik maakte voor de jacht op hazen en reeën. 
Ook paus leo xi kreeg een gedresseerden jachttijger van emanuel van Portugal 
ten geschenke. Spoedig verdween echter die mode weer en reeds in het midden 
der 16 de eeuw was het laten jagen van »Guépards” op daartoe gereed gehouden 
hazen slechts een nummer op het feestprogram bij het bezoek van een vorst. De 
laatste europeesche vorst , die met die dieren jaagde, zal keizer leopold i (1640 — 1705) 
geweest zijn, die twee gedresseerde voorwerpen van den Paus [welken?] ten ge- 
schenke had ontvangen. (Humboldt , Nov. 1888, S. 424.) Wij voegen hierbij dat vol- 
gens conrad gesner (1516 — 1565) te zijner tijd zekere luipaarden, die volgens 
de beschrijving zeker jachitijgers zijn geweest, onderhouden en van tijd tot tijd 
tot genoegen des konings van Frankrijk op hazen werden losgelaten. D. L. 
Knopvorming bij zeesterren. — De in de Indische zeeën en de Roode Zee 
veelvuldig voorkomende Linckia multijlora Lamk is reeds lang door haar buiten- 
gewoon herstellingsvermogen bekend. Afgebroken armen ontwikkelen een geheel 
nieuwe schijf en nieuwe madreporenplaten ; de nog aan de oorspronkelijke zeester 
vastzittende stomp van den afgebroken arm groeit weer tot een nieuwe arm uit. Naar 
de opgaaf van’ P. en F. sarasin ( Zool . Anz. 1887, S. 574) gebeurt het in zeld- 
zame gevallen dat de stomp zich tot een geheel nieuwe zeester ontwikkelt, die 
echter aan het oorspronkelijk dier vastgehecht blijft en zoodoende als ’t ware het 
begin van een dierenstok wordt. Ofschoon nu de waarnemers onder meer dan twee- 
duizend exemplaren van deze soort van zeesterren slechts drie vonden, die uit twee 
met elkander samenhangende sterren bestonden , zoo toonen die weinige gevallen 
toch aan, dat bij eventueele overerving van deze neiging om stokken te vormen, 
in den loop des tijds zich uit zelfstandige zeesterren asteriden-kolonie vormende soor- 
ten zouden kunnen ontwikkelen. ( Humboldt , Aug. 1888, S. 312.) D. L. 
PHYSIOLOGIE. 
Eiwit in het zweet. — Het zweet bij den mensch bevat geen eiwit, bij het 
paard daarentegen wel. Leclerc vond in dit laatste, behalve de gewone bestand- 
deelen, die ook bij den mensch voorkomen, steeds een niet onaanzienlijke hoeveelheid 
eiwit, 1 — 1,5 pet. De hoeveelheid eiwit, die een paard in normalen toestand met het 
zweet per dag verliest, varieert van 2 — 10 gram. Wat met het roskammen verwijderd 
wordt bestaat slechts voor een klein deel uit afgestooten opperhuid en voor het grootste 
deel uit het ingedroogde eiwitrijke zweet. ( Compt . rend. CVII, 123.) d. h. 
