26 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
trische as. Die platen zijn dun geslepen; hare dikte bedraagt slechts eenige weinige 
honderdsten van een millimeter. Zij worden tegen elkander gekleefd, zoo, dat hare 
elektrische assen een omgekeerde ligging hebben. De daarbij vrijblijvende vlakken 
worden verzilverd en daarna een smal randje der verzilvering rondom weggenomen. 
Worden nu de beide zilverlagen op een verschillend elektrisch potentiaal gebracht, 
dan kromt zich de plaat, wat men waarnemen kan aan een wijzer van dun glas- 
draad, die aan het vrije uiteinde der dubbelplaat is bevestigd, terwijl het tegen- 
overgestelde uiteinde op geschikte wijze is vastgeklemd. De wijzer draagt aan zijn 
uiteinde een mikrometer, de verdeeling waarvan door een mikroskoop wordt af- 
gelezen. 
De schrijvers geven eene formule, die de betrekking aangeeft tusschen de mate 
der kromming en de grootte van het deze voortbrengend potentiaalverschil in C. G. S. 
eenheden. 
Het blijkt daaruit dat zulke verschillen van 0,5 tot 1000 volts door hun werktuig 
kunnen worden gemeten. Ln. 
Over een elektrochemischen actinometer berichten go vy en rigollot ( Comptes 
rendus CVI, p. 1470). Twee roodkoperen platen , waarvan de eene in een Bunsenvlam 
vooraf is verhit geworden, totdat de iriseerende kleuren verdwenen en de plaat ge- 
heel homogeen bruin w r ordl, terwijl de andere blank is gelaten, worden in een op- 
lossing van keukenzout gedompeld. Wordt nu de geoxydeerde plaat door licht be- 
straald , terwijl een der beiden met een der uiteinden van een galvanomeleromwinding 
verbonden is, dan ziet men aan de afwijking der naalden, dat die plaat door de 
bestraling sterker positief elektrisch wordt dan zij vroeger was. De werking is 
oogenblikkelijk en houdt met de bestraling dadelijk op en de stralen van alle kleuren 
brengen afwijkingen voort in denzelfden zin. Bij te sterk verhitten der koperen plaat 
wordt die minder gevoelig. Het is doelmatig ze gedurende de verkoeling aan de 
achterzijde met paraffine te bedekken. Ln. 
SCHEIKUNDE. 
Dissociatie in ionen. — De onlangs afgesloten jaargang van het Zeitschr. für 
physik. Chem. bevat een groot aantal opstellen , die op de ontleding van geleiders 
in ionen betrekking hebben, eene ontleding, waardoor de uitzonderingen worden 
verklaard, die de toepassing van de wet van Avogadro op vloeistoffen in vele ge- 
vallen ontmoet. Dat de gevallen van anomale vriespuntverlaging , van de nadering 
van het geleidingsvermogen voor elektriciteit tot eene grenswaarde , enz. gehoorzamen 
aan de bij de dissociatie van gassen gevonden wetten , werd o. a. in de volgende 
opstellen aangetoond. 
W. ostwald (II, 270 — 283) tracht hei bezwaar, dat stoffen als kaliumchloride 
