28 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
daar zij bij dezelfde verdunning verder gedissocieerd zijn, een sterkeren invloed uit 
dan zouten van dezelfde metalen van tweebasische zuren. 
Een ander opstel ( E . I. 4 90) van arrhenius bevat de uitkomst van een aantal 
bepalingen van de verlaging van het vriespunt, waardoor eene vergelijking mogeliik 
werd tusschen de gevondene molekulaire vriespuntsverlaging en de theoretische waarde 
daarvoor, die door van ’t hoff berekend is. Zoo is b.v. voor methylalkohol ge- 
vonden als molekulaire vriespuntverlaging 1.84, 1.78, 1.82 en 1.89, terwijl de 
theoretische waarde hiervoor is 1.89; bier en bij een aantal andere niet-geleiders 
dus geen dissociatie. Bij lithiumhydroxyde was de gevonden waarde 3.74 en 3.57; 
de verhouding tusschen dit getal en de theoretische waarde 1.89 werd in dit geval 
en in derg. gevallen vergeleken met een waarde voor dezelfde grootheid (die eene 
uitdrukking voor den graad der dissociatie is), die uit bepalingen van het geleidings- 
vermogen berekend werd. De overeenstemming was in verreweg de meeste gevallen 
voldoende. Aan het slot van zijn opstel geeft arrhenius een overzicht van den staat 
der dissociatie-hypothese. 
Ten laatste noemen wij hier de bevestiging, welke deze hypothese verkreeg door 
een onderzoek van J. H. van ’t hoff en l. th. reicher naar het geleidingsver- 
mogen van oplossingen van azijnzuur, boterzuur en eenige andere zuren bij zeer ver- 
schillenden graad van verdunning ( E . I. 777 — 781). Het molekulairgewicht in G. van 
azijnzuur werd opgelost b.v. in 0.994 tot 15.000 vol.; de gevonden en de berekende 
waarden stemden ook hier goed met elkander overeen; geen enkel geval van gewone 
dissociatie is,zooals de schrijvers zeggen, over een gebied binnen zóó uiteenloopende 
grenzen nagegaan. D. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Reserve-voedsel in boomen. — Alle loofboomen hoopen in hunne jongste lakken 
telken jare een zekere hoeveelheid eiwit en zetmeel op, ten behoeve van het ont- 
plooien der knoppen in het voorjaar. Daarenboven verzamelen zij ook in de dikkere 
takken en in den stam niet onbelangrijke voorraden van dit voedsel. Deze dienen, 
volgens R. hartig, voor de bloemjaren. Vele boomen toch bloeien slechts om het 
andere jaar rijkelijk (b. v. dennen en sparren), andere eerst na verloop van een groo- 
lere tijdsruimte. Beuken b. v. dikwerf om de acht jaren. Gedurende al dien tijd 
stapelen zij eiwit en zetmeel op en verbruiken dit nagenoeg geheel in het bloem- 
jaar ten behoeve van de voortbrenging der bloemen en vooral der zaden {Bot. Ztg 
1888 n° 52). d. v. 
Cellulose en pectose. — Men neemt algemeen aan, dal de wanden der planten- 
cellen, ten minste in hare jeugd, uit cellulose beslaan, ofschoon men weet, dal deze 
wanden in het oplossingsmiddel van cellulose, koperoxyde-ammoniak , geenszins ge- 
