36 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
molekule water een hydraat, dat eene aan de lucht rookende, sterk lichtbrekende , 
bij 119° kokende vloeistof is. Noch door calciumoxyde noch door baryumoxyde 
wordt bet ontleed. Het is bijna reukloos, tast glas sterk aan, wanneer het kookt, 
en tast ook kwik en caoutchouc aan; het smaakt loogachtig. Curtius en jay noemen 
het de sterkste reduceerende slof, die zij kennen; het kan platina uil eene neutrale 
oplossing in den vorm van een spiegel afscheiden, slaat uit oplossingen van chro- 
maten chroomhydroxyde neer enz. 
Hydrazin kan evenals ammonia met aldehyden , ketonen , aceet-azijnzure aethyl, 
benzoyl-azijnzure aether en benzil condensatieprodukten vormen onder afscheiding van 
water. D. v. c. 
Geïnverteerde suiker. — Uit de volgende mededeeling van e. jtjngfleisch en 
r. grimbert ( Compt . rend. CYIII, 144) volgt, dat men verkeerd doet, wanneer 
men onder de werking van zuren geïnverteerde suiker altijd voor een mengsel van 
een gelijk aantal molekulen glucose en laevulose houdt. 
Het draaiingsvermogen van zuivere laevulose toch is niet gelijk aan dal der 
laevulose, zooals het uit het draaiingsvermogen van geïnverteerde suiker berekend 
wordt. Na verhitting met minerale zuren is het draaiingsvermogen van eene oplossing 
van laevulose grooter dan vóór die verhitting; sterke zuren brengen deze verandering 
zonder verwarming oogenblikkelijk te weeg. Zuringzuur heeft een dergclijken invloed; 
azijnzuur en mierenzuur veranderen het draaiingsvermogen niet. In door deze laatste 
twee zuren geïnverteerde suiker draait de laevulose het vlak van polarisatie even 
sterk als in zuiveren toestand. De grootte der verandering hangt zoowel van den 
aard van het zuur, als van de temperatuur en ook van den duur der verhitting af. 
Het draaiingsvermogen van eene oplossing van zuivere laevulose veranderde niet 
na toevoeging van glucose; ook bleef het draaiingsvermogen van deze laatste slof 
onder de werking der gebruikte zuren gelijk. 
In geïnverteerde suiker is dus in den regel de laevulose min of meer ontleed. 
D. v. C. 
PLANTKUNDE. 
Verspreiding van zaden door den regen. — De vruchten van Veronica arvensis 
en V. serpyllifolia , twee algemeen voorkomende soorten van het geslacht Eereprijs, 
openen zich niet, zooals de meeste andere doosvruchten, hij het uitdrogen, om 
zich bij bevochtiging weder te sluiten, maar gedragen zich juist omgekeerd. Hare 
zaden hebben eene huid, die bij bevochtiging opzwelt, evenals die van de zaden 
der sterkers, mac-leod, die dit verschijnsel ontdekte, bevond verder, dat de zaden 
door den regen gemakkelijk uit de vruchten worden gespoeld en langs den stengel 
den grond bereiken. Drogen zij echter na de bevochtiging weer op, zoo blijven zij door 
