WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
47 
vroeger en later tijd wel verschillende meeningen zijn uitgesproken , maar die nog 
niet voldoende experimenteel is onderzocht. Cohn heeft onlangs hierover , onder leiding 
van rossbach te Jena, niet onbelangrijke proeven gedaan aan honden. De dieren 
kregen eerst gedurende 15 uur geen voedsel, om zeker te zijn dat de maag bij het 
begin der proef ledig was. Dan kregen zij 125 gram vleesch en 150 c. cM. water, 
en nu werd op verschillende tijdstippen na het eten de maaginhoud door uitspoeling 
verzameld en onderzocht. In het geheel werden 42 dergelijke proeven genomen. 
Daarbij bleek het volgende. Liet men de dieren na het eten rustig liggen, dan was 
na één uur de spijsvertering in vollen gang 5 na 2 uren bereikte het gehalte aan 
zoutzuur een maximum-, na 3 uren daalde het zoutzuurgehalte en het verterend 
vermogen van het maagsap reeds weer; na 5 uren was de spijsvertering nagenoeg, 
na 6 uren geheel afgeloopen en de maag ledig Liet men echter de dieren na het 
eten een matige beweging maken (zij werden meegenomen op een wandeling van 
twee uren lang) dan was na één uur de afscheiding van maagsap pas even be- 
gonnen; ook na 2 en 3 uren was het zoutzuurgehalte nog gering; eerst na 5 uren 
(dus 2 uren beweging en 3 uren rust) bereikte de vertering den graad, dien zij bij 
rust reeds na 2 uren bereikt had ; en na 6 en zelfs na 7 uren was zij nog lang 
niet afgeloopen. Uit deze proeven blijkt dus, dat bij honden de vertering in de maag 
reeds door matige beweging aanzienlijk wordt verlangzaamd. ( Deutsch . Arch. ƒ. 
hiin. Med. XLIII 239). d. h. 
Het gezicht van insekten en dat der vertebraten. — Het facettenoog der in- 
sekten verschilt in bouw en inrichting zoo zeer van dat der vertebraten , dat hetgeen 
van het gezichtsvermogen der laatsten geldt niet maar zoo voetstoots op de eersten 
mag worden overgedragen. De proeven van lubbock en anderen hebben dan ook 
aangetoond , dat insekten veel slechter zien dan vertebraten. Dit resultaat is onlangs 
door plateau door merkwaardige proefnemingen bevestigd en uitgebreid. Plateau 
bracht de dieren in een »labyrinth”, een ruimte omgeven door zeven of acht con- 
centrische kringen van rechtopstaande rechthoekige plaatjes carton. Tusschen de 
afzonderlijke cartonplaatjes bleef een passage over, zij sloten niet aan elkaar. Nu 
lagen echter de passages van de verschillende kringen niet in een rechte lijn achter 
elkaar, zoodat er geen rechte gang aanwezig was waardoor de dieren het labyrinth 
konden verlaten. Zij moesten , om dit te doen, zich volgens een kronkelende lijn tusschen 
de cartonplaatjes door bewegen. Werden nu vertebraten in het labyrint!) gebracht 
(konijn, kat, cavia, kip, eend , hagedis, hazelworm , schildpad, kikvorseh, pad) 
dan verlieten zij het na korten tijd en namen hun weg tusschen de cartonplaatjes 
door zonder ooit ergens aan te stooten. Kevers en rechtvleugeligen (13 soorten) konden 
dit niet doen. Zij kwamen eindelijk wel uit het labyrinth, maar niet dan na tal- 
looze malen tegen de hindernissen gestooten te hebben. Vliesvleugeligen en twee- 
vleugeligen (19 soorten) konden zich beter redden. Zij kwamen uit hel labyrinth 
zonder aanstooten, zoodat het. scheen alsof zij de cartonplaatjes goed zagen. Dit bleek 
