48 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
echter niet het geval te zijn. Zij worden op hun weg geleid door hun fijn onderscheidings- 
vermogen tusschen licht en schaduw. Zij vermeden angstvallig de schaduwen der 
carlonplaatjes en konden daardoor hun weg langs de lichtere plekken beter vinden. 
Ontbrak hun dit hulpmiddel, dan stieten zij even goed aan als de kevers. Plateau 
besluit uit zijne proeven: de onderzochte insekten kunnen licht en donker onder- 
scheiden, doch zijn niet in staat de grenzen (en dus den vorm) van de lichamen 
waar te nemen, (Mém. de Vacad. roy. de Belg. XLIII.) d. h. 
BACTERIOLOGIE. 
Spirobacillus Cienkowskii noemt metchnikoff een parasietische bacterie van 
Daphnia magna, welke een verkleuring van dit zoetwaterkreeftje van grijs tot 
donkerrood veroorzaakt en daarna zijn dood ten gevolge heeft. Gedurende het nor- 
male verloop van de ziekte neemt deze parasiet achtereenvolgens den vorm aan van 
ovale bacteriën, rechte bacillen, gekromde staafjes en eindelijk van spirillen, welke 
in sporenvormende korte leedjes uitcenvallen. Men heeft hier een duidelijk uitgesproken 
voorbeeld van pleomorphie (Ann. Tnstit Pasteur III, blz. 61.) H. P. w. 
Levensduur van bacteriën. — Duclaux heeft aangetoond, dat een aantal bac- 
teriën, die hij in diclitgesmolten buisjes tien jaar lang bewaard had, nog levens- 
vatbaar waren ; enkele soorten heeft hij 25 jaren bewaard en nog kiembaar be- 
vonden (Ann. Tnstit. Pasteur III, blz. 78.) h. p. w. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Tuberculose bij honden — Het is bekend dat honden over ’t algemeen 
zelden aan tuberculose lijden. Intusschen haalt de heer csokor, te Weenen vier 
gevallen aan, die opmerkelijk zijn wegens de wijze waarop de ziekte waarschijnlijk 
ontstaan is De beide eerste leden aan abdominale tuberculose, gelocaliseerd in het 
buik vlies, de lever, de milt en de mesenteriaal klieren. Bij een van dezen werd 
geconstateerd dat zijn eigenaar eenigen tijd te voren aan tering overleden was. 
Bij de twee andere honden werd abdominale tuberculose met longentuberculose 
waargenomen. De eigenaar van een dezer honden was 14 dagen vroeger aan long- 
tering overleden en had tot aan zijn dood den hond bij zich in bed genomen. (Revue 
Scientifique, 9 Février 1889, pag. 190). D. l. 
