WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
67 
Over de mycorrhiza. — Onder mycorrhiza verstaat men een worteltop, om- 
sponnen door een dicht weefsel van de mycelium-draden van een champignon. Zulke 
worteltoppen word 3n bij vele loof- en naaldboomen aangetroffen: zij werden tot nu toe 
aan een beperkt aantal soorten van paddestoelen toegeschreven. F. Noack deelt nu 
mede, dat hij zulke mycorrhizen gevonden heeft, veroorzaakt door verschillende 
soorten van aardsterren ( Geuster ) aan naaldboomen, en door allerlei hoed-champignons 
( Agaricus , Lactarius, Cortinarius ) aan dennen, beuken en andere woudboomen. 
Deze mycorrhizen zijn worteltoppen, wier lopgroei door het vreemde hulsel ver- 
hinderd is, en die zich dientengevolge sterk en herhaaldelijk vertakken. Elke tak 
ondergaat weldra hetzelfde lot, en het geheel neemt daardoor min of meer de gedaante 
van een koraal aan. Zij zijn dus ook voor het bloote oog gemakkelijk te herkennen. (Bot. 
Zeitung 1889 N° 24). d. v. 
De bloeiwijze der Boragineeën wordt door sommige schrijvers als een eenzijdige 
tros, door andere als een bijscherm beschouwd. In het eene geval staan alle bloemen 
zijdelings aan een hoofdas; in het laatste is elke bloem eindbloem van cene as van 
eigen orde. P. Magnus heeft nu een bandvormig verbreeden stengel van een vergeet- 
mij-niet ( Myosotis alpestris ) waargenomen. Deze eindigt in een kamvormig verbreede 
bloem , die overeenkomt met de laagste bloem van de gewone bloemgroepen ; onder 
deze zitten zijdelings kleine inflorescentiën van den normalen bouw. Dit feit pleit er 
dus voor, dat de laagste bloem feitelijk is een topbloem, en moet dus als een 
argument voor de in de tweede plaats genoemde meening worden beschouwd ( Verh. 
d Bot. Verein. d. Prov. Brandenburg XXX, blz. VIL). 
d. v. 
PHYSIOLOGIE. 
Het vergif der urine. — Urine is de vloeistof met welke de stikslofhoudende 
omzettingsproducten en de meeste minerale stoffen het lichaam verlaten. Die stoffen 
moeten verwijderd worden; de ervaring leert dat terughouding der urinebestanddeelen 
in het lichaam zeer zware stoornissen veroorzaakt (uraemie). Men zou dus geneigd 
zijn hieruit te besluiten, dat normale urine een zwaar vergif moet zijn. Dat is echter 
niet in die mate het geval, als men het zich allicht zou voorstellen. Oudere onder- 
zoekers (BICHAT, gaspard, frerichs) beweerden zelfs, dat normale urine volstrekt 
niet giftig werkt, en dat de uraemische ziekteverschijnselen alleen veroorzaakt worden 
door abnormale ontledingen der teruggehouden urinebestanddeelen. Latere proeven 
hebben doen zien, dat die volslagen ongiftigheid niet is vol te houden, dat men wel 
degelijk dieren door het inspuilen van urine onder de huid of in het bloed dooden 
kan, dat men echter daartoe vrij groote hoeveelheden (omstreeks 50 cM. 3 per kilo 
lichaamsgewicht) noodig heeft, De reden daarvan is gemakkelijk in te zien. De in- 
