WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERREKUNDE. 
Het licht van Uranus. — In 1871 publiceerde huggins eene beschrijving van 
het spectrum van Uranus , met opgave van de golflengten , waaraan de zes zwarte 
strepen beantwoordden, die dat spectrum kruisen; strepen van het zonnespectrum 
had hij echter niet kunnen waarnemen. En evenmin gelukte dit in het volgend jaar 
aan vogel. 
Nu echter heeft, met behulp der photographie, eerstgenoemde slerrekundige een 
gansch ander resultaat verkregen. Den Ben Juni, na eene blootstelling der plaat van 
twee uren, verkreeg hij een fraai spectrum, waarin duidelijk al de hoofdstrepen 
voorkomen van een op dezelfde plaat gepholographeerd zonnespectrum en behalve 
deze geene zwarte banden zichtbaar zijn. Het licht van Uranus dus is, ten minste 
wat het gedeelte betreft dat tot het vormen van dit spectrum medewerkte, geheel 
aan de zon ontleend. ( Acad . des Sciences de Paris. Séance du 24 juin). 
v. d. v. 
Witte lichtschijn op den ring van Saturnus. — Prof. terby te Leuven heeft 
een bizonder verschijnsel waargenomen op de planeet Saturnus; een witte lichtschijn 
namelijk vertoont zich duidelijk in de schaduw, die de planeet werpt op het gedeelte 
van de ringen, dat, met betrekking tot ons, achter haar ligt. 
Het verschijnsel zelf is onloochenbaar, maar sommige sterrekundigen beschrijven 
het als een zwak licht, andere als een van groote uitgebreidheid en waarvan de 
sterkte aan periodieke schommelingen zou onderhevig zijn. 
Het is zeer moeilijk rekenschap te geven van dit verschijnsel. Daar de ringen van 
Saturnus een wentelende beweging hebben , en het Jicht standvastig dezelfde plaats 
inneemt, kan men zijn oorzaak niet zoeken in de ringen zelf. Waar tegenover staat, 
dat. als het zijn oorsprong had in den bol, het zich evenzoo zou moeten yerplaalsen 
in de richting van de omwenteling van den bol zelf. {Revue Scientif, du 6 juillet ’89). 
v. d. v. 
10 
