WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
77 
het uiterst brachycephalisme, zeer veel grond geeft om aan te nemen dat de Aïno’s 
geen zuiver ras zijn, verschillende, naarmate Mongoolsche of andere elementen hun 
oorspronkelijk karakter in meer of mindere mate hebben gewijzigd. (Nature , May 
1889, p. 68.) D. L. 
Oorspronkelijke woonplaats der Arya’s. — Het is bekend dat, terwijl men 
vroeger algemeen aannam dat de Arya’s uit het oosten, uit Midden-Azië , naar Euro pa 
en naar elders verhuisd waren, velen thans het er voor houden, dat zij uit Europa 
naar Azië zijn gekomen. De heer laponge gelooft dit ook, en meent te moeten 
aannemen dat de oude Arya’s een blondharig dolichocephaal volk zijn geweest, waar- 
van de wieg in westelijk Europa stond en daar bestond sedert de tweede helft van 
het quaternair tijdvak. ( Nature , ibid.) d. l. 
BACTERIOLOGIE. 
Het lichten der zee wordt voor een klein deel door enkele soorten van kwallen 
en hoornpolypen , voor het grootste deel echter door microscopische organismen ver- 
oorzaakt. Onder deze laatste werd vroeger de Noctiluca miliaris als de voornaamste 
beschouwd. Onderzoekingen, door beyerinck te Scheveningen en te Katwijk inge- 
steld, hebben echter geleerd, dat het lichten, tenminste op en dicht bij het strand, 
hoofdzakelijk aan lichtende bacteriën is toe te schrijven. Deze laten zich, uit het 
zeewater of het natte zand van het strand gemakkelijk op gelatine overbrengen, zoo 
men daaraan slechts, behalve de gewone voedingstoffen, evenveel keukenzout toe- 
voegt als het zeewater bevat (3 — 3, 5°/ 0 ) 
Alle lichtende bacteriën worden tot het geslacht Photobacterium gebracht. Ph. 
phosphorescens veroorzaakt het bekende lichten van vleesch en visch ; Ph. indicum 
en Fischeri zijn uilheemsche soorten, waarvan de eerste in de West-Indische zee, 
de laatste in de Oostzee voorkomt. 
Van deze reeds beschreven soorten onderscheidt zich nu de licht-bacterie der 
Noordzee door zoo duidelijke kenmerken, dat beyerinck haar als een nieuwe soort, 
Ph. luminosum , beschrijft. Zij is, als de andere soorten, rijk aan vormen en doet 
zich nu eens als kogelronde cellen, dan weer als staafjes of schroefdraden, soms 
zelfs als vertakte cellen (zoogenoemde bacteroïden) voor. Meest zijn zij zeer beweeglijk. 
De culturen dezer bacteriën op gelatine lichten zeer fraai, en wel met een blauw 
licht, dat zoo sterk is, dat men groot drukwerk daarbij lezen kan. Door het op- 
leggen van verschillende stoffen op de gelatine kan men de werking van deze op 
het lichtend vermogen uiterst gemakkelijk bestudeeren. Merkwaardig is, dat ver- 
schillende suikers het lichten geheel doen ophouden , en wel reeds in geringe con- 
centratie, bv. l°/o glocose ( Maandblad v. JSatuurwetensch. 1889 N°. 1). 
d. v. 
