82 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
zoutzuur ammonia te voegen, zoodat er acht fracties van een neerslag ontstonden, 
waaruit het tellurium afgescheiden werd , dat voor de bereiding van het tetrabro- 
mide diende. Bij drie van deze laatste proeven werd weder voor het atoomgewicht 
gevonden: 127,61, 127,71 en 127,57 (dus gemiddeld: 127,64). 
Eindelijk meent brauner de verklaring toch op het spoor gekomen te zijn, toen 
hij het tellurium wel in een stroom van waterstof droogde en smolt, maar niet aan 
destillatie onderwierp; ook werd het tetrabromide wel door gefractioneerde subli- 
matie van het bijgevoegde dibromide gescheiden, maar niet volkomen verdampt, 
waarbij het eene ontleding onderging. Nu werd het atoomgewicht werkelijk hooger 
gevonden, namelijk: 129,63, 137,72 en 128,88. Bij de destillatie verwijdert zich 
dus een gedeelte, dat het atoomgewicht grooter maakt. Wat men tellurium noemt, 
zou dus geen grondstof zijn. 
Analyses van het dibromide gaven eindelijk tot atoomgewicht waarden afwisselend 
tusschen 130 en 133. 
Het echte tellurium moet dus nog ontdekt worden en de bijmengselen even- 
eens. Misschien behooren tot die bijmengselen het door mendelejeff onderstelde 
dwiselenium (atoomgewicht 166) en dw'itellurium (atoomgewicht 214). Toch schijnt 
ons daarmede het bezwaar, heiwelk hier de toepassing van het grondbeginsel van 
hel natuurlijk stelsel ontmoet, volstrekt niet weggenomen; er was toch eene homo- 
gene stof met atoomgewicht : 127,64 , grooter dan dat van jodium in plaats van 
kleiner. ( Journ . Chem. Soc . , CCCXX 382 — 411.) D. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Wisselgeneraties van roestzwammen. — Op de bladeren van peereboomen, 
meidoorn, lijsterbes en andere Pomaceeën komen roestzwammen van het geslacht 
Roestelia voor, wier vruchtjes als lange smalle bruine kokertjes uit de bladeren uit- 
steken. De sporen uit deze ascidiën ontkiemen op de jeneverbes ( Juniperus com- 
munis) en andere Conifeeren en groeien hier uit tol de groote, slijmerige zwammen, 
die onder den naam van Gymnosporangium bekend zijn. R. thaxter heeft nu ge- 
tracht, voor de verschillende soorten van Gymnosporangium uit te maken, welke 
soort van Roestelia daarbij behoort. Hij kweekt daartoe jonge peereboomen, mei- 
doorns enz. * in potten, in eene oranjerie, verzamelt de Gymnosporangiën vóór ze 
open gesprongen zijn, en brengt nu hunne sporen op de bladeren zijner proefplanten. 
Daarbij wordt iedere proefplant, tijdens de infectie en zoolang tot alle gevaar voor 
het overstuiven van sporen op andere proefplanten geweken is, in een afzonderlijk 
vertrek bewaard. Daarna komt de plant weer in de oranjerie en blijft hier, tol de 
Roestelia’ s volkomen ontwikkeld zijn. 
De lijst der correspondeerende vormen , uit deze proeven afgeleid , vindt men in 
de Botanical Gazette van Juli 1889 (Vol. XIV N° 7.). 
D. V. 
