WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
83 
Omkeeren van schorsstukken aan planten. — Snijdt men in den zomer in een 
houligen lak door de schors heen tot op het hout, en zondert men zoodoende een 
stukje schors of een ring van schors van het overige af. zoo kan men dit deel ge- 
makkelijk van het hout afscheuren. Brengt men het daarna weer op zijn plaats terug, 
en verzorgt men de wonden goed , zoo groeit het stuk vast , en na eenigen lijd is 
aan den geheelen omtrek weder een normaal weefselverband ontstaan. Neemt men 
op deze wijze op twee verschillende takken van dezelfde plant of plantensoort even 
groote stukken schors af, en zet die op elkanders plaats, zoo groeien zij even goed 
weder aan. Zelfs kan men zulke stukken schors van wortels op stammen en takken 
overbrengen, en omgekeerd. 
Een vereischte voor het slagen van deze proeven is, dat de schorsstukken op hun 
nieuwe plaats in dezelfde richting ingevoegd worden , als waarin zij op hun vorige 
plaats stonden. Want dan doorloopt de stroom der afdalende sappen het ingevoegde 
stuk in de behoorlijke richting, en slechts in deze kan het schorsweefsel van een 
volwassen wortel of tak dien stroom geleiden. 
Wat zal er nu geschieden, als men het stuk in omgekeerde richting invoegt? 
Dit zal vooral dan duidelijk zijn, als het stuk een ring rondom den tak vormt. De 
sapstroom is nu in dezen ring omgekeerd , hij loopt van onder naar boven. De af- 
dalende sappen van het hoogere deel van den tak worden dus gestuit, evenals door 
een ringwond , en er ontstaat aan den bovenrand een ophooping van voedsel en 
een gezwel.. Dit gezwel ligt voor het grootste deel buiten, voor een klein deel in 
het ingevoegde stuk. Van het ondereinde van dit stuk stroomt het sap in beide 
richtingen weg, hier ontstaat dus gebrek aan voedsel en vertraging in den groei. 
Na eenige jaren plegen de takken, die deze operatie ondergaan hebben, dan ook 
evenzeer te sterven als die, aan welke een ring van schors geheel ontnomen is. 
Het gelukt dus niet, de e3nmaal aangenomen richting voor de beweging van het 
voedsel in zulke schorsdeelen om te keeren (H. vöchting, Nachr. d. K. Ges. d. 
Wiss. zu Göttïngen 1889, p. 389.). d. v. 
DIERKUNDE. 
De doodshoofdvlinder. — Camillo massa voedde eenige rupsen van Acherontia 
Atropos met bladeren van Volkameria. Zeven daarvan verpopten, maar uit slechts 
ééne pop kwam een vrouwelijke vlinder te voorschijn; de overige verdroogden. Dat 
wijfje legde na korten tijd twintig eieren, waarvan achttien verdroogden en twee 
rupsjes leverden, die echter maar weinig dagen leefden. Daar hier het vermoeden 
van de tusschenkomst van een mannetje volstrekt uitgesloten was, is hierdoor de 
parthogenetische voortplanting van den doodshoofdvlinder, evenals bij eenige Psychiden 
en Bombyciden, geconstateerd. Acherontia Atropos is overigens een trek vlinder, die 
ieder jaar uit zuidelijker landen moet komen overvliegen om het bij ons tot eene 
zomergeneratie te brengen. (Humboldt , Aug. 1889, S. 316.) Hier moge nog bijge- 
