WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
91 
len contraheert, en deze zich daarbij in twee of meer doelen splitst, kan alleen het 
kernhoudende deel zich met een nieuwen celwand omgeven ( Bijblad 1887 blz. 14). 
Iets dergelijks vond G. haberlandt ook in de haren op de bladeren van verscheidene 
Cucurbitaceeën , doch hier geschiedt het geheele proces zonder dat de hulp van den 
experimentator noodig is. Want worden de cellen ouder, dan wordt hare wand dikwijls 
in het midden zóó sterk verdikt, dat de holte daardoor in twee deelen gesplitst 
wordt. En dan houdt de groei van den celwand in het deel, dat geen kern bevat, op, 
terwijl hij in het andere voortgaat. Of wel, er snoert zich een deel van den protoplast, 
met de kern, van het overige af, en omhult zich met een eigen wand. 
Vele bastcellen zijn veelkernig (Euphorbiaceeen , Asclepiadeeën , Apocyneeën , Ur- 
ticaceeën). Dan splitst zich in den regel, als zij oud worden, de levende inhoud in 
een aantal deelen, die elk één of meer kernen bevatten, en zich met een eigen cel- 
wand, binnen den wand der moedercel, omgeven ( Sitzungsber . d. k. Acad. d. Wiss. 
Wien, XCVI1I Maart 1889). d. v. 
Eiwit in plantencellen. — Met uiterst verdunde oplossingen van ammoniak en 
andere stikstof houdende lichamen ontstaat in het celvocht van vele cellen een neer- 
slag, die hoofdzakelijk uit eiwit bestaat. Dit verschijnsel, dat voor jaren door darwin 
beschreven werd, is thans door TH. bokorny nader onderzocht. Hij vond, dat het 
in het plantenrijk zeer algemeen is, en steeds door oplossingen van basisch reagee- 
rende stoffen veroorzaakt wordt. Hij nam daarenboven waar, dal in sommige ge- 
vallen ook het eiwit in het protoplasma zelf (dus buiten het celvocht) op deze wijze 
kan worden neergeslagen (pringsheim’s Jahrb. /. wiss. Bot. XX Heft IV p. 427). 
DIERKUNDE. 
Verbreiding van het Europeesch Witje in Noord-Amerika. — Een van onze 
zoogenaamde »Witjes” ( Pieris rapae) heeft zich in Noord-Amerika genaturaliseerd 
en richt daar veel schade aan. De plaatsen waar deze vlinder ingevoerd is, zijn 
volgens scudder Quebec (1860), New-York (1868), Charleston (1873) en Florida (1874). 
Te New-York zou de invoering geschied zijn door een duitschen lepidopteroloog, 
wien pas uit de poppen gekomen vlinders ontsnapten. De in Noord-Amerika inheemsche 
Pieriden ( Pieris oleracea, Pontia protodice ) worden daarbij door P. rapae verdron- 
gen. ( Humboldt , Juli 1889, S. 274.) d. l. 
BACTERIOLOGIE. 
Oude gist. — Duclaux heeft gist onderzocht, welke gedurende 15 jaar bewaard 
was geworden in de vloeistoffen, waarin zij gisting bewerkt had. Hel bleek hem, 
dat de hoeveelheid glycerine in deze vochten afgenomen , het barnsteenzuur daar- 
entegen waarschijnlijk onveranderd gebleven was. Men mag dus aannemen, dat glycerine, 
