WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
93 
Bij alle veertien (één ander onderzocht individu moest als abnorm worden uitge- 
sloten , daar de maag steeds gal bevatte) was het maagsap zoutzuurhoudend (0,5 — 
1,8 °/ 00 HC1) en bevatte tevens pepsine, zooals uit digestieproeven bleek; ’t was dus 
in elk opzicht normaal maagsap. Ook wanneer de maag eerst ’s middags of ’s avonds 
werd onderzocht en het vasten dus langer had geduurd, was toch altijd normaal 
zoutzuurhoudend maagsap aanwezig. De afscheiding van maagsap is dus geen inter- 
mitterend maar een continueel secretieproces , zij het dan ook met zeer afwisselende 
intensiteit. ( Arch . ƒ. exp. Path. XXIY. 365). d. h. 
GEZONDHEIDSLEER. 
Sterfte bij uitbestede zuigelingen in Frankrijk. — Léde heeft de belangrijke 
resultaten van zijn onderzoek dienaangaande aan de Académie de Médecine mede- 
gedeeld. Wij kunnen alle door hem medegedeelde uitkomsten en cijfers niet over- 
nemen, en bepalen er ons toe mede te deelen , dat, zonder splitsing der zuigelingen 
in de twee klassen der in en de buiten huwelijk geborenen, van 100 uit Parijs 
in de provinciën uilbesleede en daar met de borst opgevoede kinderen 70,56 het 
einde van het eerste levensjaar bereiken, terwijl van diegene, welke met de zuig- 
flesch worden gevoed, maar 52,15 tot dien leeftijd geraken. Wij verwijzen verder 
naar het oorspronkelijke, en merken nog slechts aan , dat de zuigflesschen het allerge- 
vaarlijkst zijn wanneer zij lange buizen bezitten, omdat het voldoende rein houden 
van die buizen zoo moeielijk is. ( Revue Scientifique , 6 Juill. 1889, pag. 29.) 
D. L. 
Kalkmelk als desinfectans. — De heeren chantemesse en kjchabd hebben 
met het oog op de sedert eenigen lijd gedane onderzoekingen van libokjus , kitasato 
en PPUHL proefnemingen verricht betreffende het antiseptisch vermogen van kalk. Dit 
het door hen bij het Comité consultatif d'hygiène te Parijs ingediend rapport zou 
blijken, dat kalkmelk (van 20 op 100), in de evenredigheid van 2 proc. in volume 
gevoegd bij de vloeibare ontlastingen van lijders aan typhoide koorts (abdominaal- 
typhus) of aan dysenterie, in korten tijd de microben van die ziekten vernielt, waartoe 
volgens hen noch chloorkalk noch sublimaat in staat zouden zijn. 
Voor de bijzonderheden (methode van onderzoek, de bereiding der kalkmelk, de 
wijze van aanwending enz.) verwijzen wij naar het rapport zelf in de Revue d'hygiène 
van 20 Juli 1889 en naar het bericht daarover in de Revue Scientifique van 
3 Aug. 1889; wij voegen hier nog alleen bij dat uit de proeven, door de beide 
fransche onderzoekers en door pfuhl genomen , blijken zou dat op deze wijze rioolwater , 
zoo al niet volkomen gedesinfecteerd , toch zeer veel minder schadelijk kan worden 
gemaakt. Zoo moet dan ook het Conseil d'hygiène et de salubrité du département 
du Nord reeds sedert lang de kalkmelk hebben aanbevolen als het beste middel tot 
zuivering van het afvalwater van verschillende industrieën. 
