24 
DE DIEPE PUTBOliINGEN IN TWENTHE. 
is deze krabber buiten werking gesteld, toen men eene harde zand- 
steenlaag moest doorboren. Met behulp van eenen zwaren beitel, die 
op en neer werd bewogen , werd . deze steen gaandeweg vergruisd. 
De beschrevene methode van boren gaat betrekkelijk zeer snel , want 
van Maart 1886 tot Augustus 1887 heeft men, nacht en dag dóór- 
werkende, daarmede eene diepte van 566 m. bereikt, en zij is dus 
voor praktische doeleinden zeer aan te bevelen. Om de nauwere hoor- 
buizen langzaam in de wijdere te laten zakken en om de persbuis op 
te halen werd boven het boorgat een bok geplaatst, uit zware houten 
balken samengesteld. Deze was aanvankelijk 8,5 m. hoog, maar werd, 
toen men een diepte van 230 m. had bereikt, door eenen zwaarderen 
vervangen en deze, toen ook hij niet meer voldoende zekerheid bood, 
door eenen derden, 17 m. hoog, die hiervoor opzettelijk was ver- 
vaardigd. Trouwens de lasten, die hij te dragen had, zijn niet gering; 
de binnenste hoorbuis weegt 11600 k.g. en de persbuis of boor- 
stang 7500 k.g. 
Wanneer wij daarbij nagaan, dat de hoorbuis volkomen vertikaal 
moet blijven, omdat anders de boorstang er niet in zou kunnen rond- 
draaien , dan begrijpen wij de zwarigheden , waarop zoo menige boring 
is afgestuit en brengen wij aan de ondernemers van dit belangrijke 
werk gaarne een woord van hulde. 
Om zich van de thans bereikte diepte een denkbeeld te vormen , 
vergelijke men deze met de hoogte van den Utrechtschen Domtoren 
(103 m.) , die dus 5,5 malen overtroffen wordt. Het ingeperste water 
heeft tevens een uur noodig eer het zijnen weg naar beneden en terug 
heeft afgelegd. 
Voor den geoloog heeft deze boormethode evenwel het groote nadeel, 
dat alle grondsoorten geheel vergruisd en verkruimeld omhoog komen , 
waardoor zij zeer veel van hunne eigenaardigheden verliezen en dus 
moeielijker te herkennen zijn. Zoo moet men uit het zware boren , 
den geringen voortgang en andere door den boormeester gedane opmer- 
kingen afleiden, dat tusschen 84,6 en 92,6 m. — A. P. werkelijk eene 
8 m. dikke zandsteenlaag aanwezig is , hoewel het opgebrachte monster 
grond slechts zand en klei met kruimels zandsteen vertoont. Van nog 
meer gewicht is dit bezwaar , wanneer de lagen schelpen of andere 
fossielen bevatten. Het is namelijk slechts bij uitzondering mogelijk 
uit den aard van het gesteente zelf op te maken tot welke geologische 
formatie het behoort, en wel alleen dan wanneer het uitermate ken- 
merkende eigenschappen heeft en dus geheel blijkt overeen te stemmen 
