DE DIEPE PUTBORINGEN IN TWENTIIE. 
29 
lijker gaat dan volgens de beide andere. Bijna altijd komt dit mineraal 
in den bodem in het gezelschap van steenzont voor, omdat het evenals 
dit door verdamping van het zeewater is afgezet. Er werd dan ook 
onder dit Anhydriet werkelijk steenzout aangetroffen , dat zich natuurlijk 
in het spoelwater geheel oploste , zoodat dit nagenoeg helder boven- 
kwam. Men liet het in eenen vijver wegvloeien , die van tijd tot tijd 
gedeeltelijk werd leeggemalen , waardoor het zoute water naar de 
Twickelsche vaart zijnen weg vond. Het gevolg er van bleef niet uit ; 
zoowel rondom den vijver als langs het waterloopje naar de vaart ziet 
men tal van doode hoornen en heesters met hun dor gebladerte te 
midden van het andere frissche groen. 
In geheel Noord-Duitschland nu zijn nergens zoutlagen gevonden in jon- 
gere formaties dan de Trias; de beroemde mijnen van Stassfurt bij Maagden- 
burg zijn zelfs in de nog oudere Permische formatie of den Dy as aangelegd. 
Onder het zout trof de boor weder afwisselende kleisoorten aan , nu 
eens rood, dan groenachtig grijs, maar steeds zoo week, dat de boor- 
buis er in vastzoog en slechts met veel moeite verder daalde. Daar- 
door kon men niet minder dan 30 meter » voorboren” zonder dat hij 
nazakte , en dientengevolge is , zooals wij boven vermeldden de boring 
voorloopig , misschien definitief, gestaakt. 
Het oorspronkelijke doel , het verkrijgen van eene Artesische bron 
met overvloedig goed drinkwater is dus niet bereikt. Wel heeft men 
op 230 m. diepte (211 m. — A. P.) eene waterader aangetroffen, 
die 666 L. per uur (dus eene geringe hoeveelheid) leverde, maar 
dit water bevatte 1,5 pet. zouten, waarvan de oorsprong dus niet 
ver te zoeken is. Iets beter was het op 420 m. — A. P. , waar eene 
waterader 1 m. 3 per uur opleverde , dat tot 4 m. boven den grond 
opsteeg , maar eveneens , ten minste voorloopig , vrij zouthoudend is. 
De hoeveelheid is daarbij voor het doel veel te gering. 
De boring der heeren hagedoorn & kirchmann te Almeloo had ten 
doel water te verkrijgen ter afkoeling van het bier en dat eventueel 
ook bij het brouwen zelf zou kunnen gebruikt worden. Het eerste 
doel is geheel bereikt, daar men op 116 m. = 106 m. — A. P. 
diepte eene flinken waterader heeft aangetroffen, die 2 m 3 . helder water 
tot 1 m. boven den beganen grond oplevert. Hoezeer de opbrengst , 
het » rendement” , eener Artesische bron afhangt van de hoogte der uit- 
vloeiing blijkt uit de door de heeren hagedoorn & kirchmann wel- 
willend verstrekte opgaven. Op 4 m. boven den grond loopt nog een 
