DE DIEPE PUTBORINGEN IN TWENTHE. 
31 
84 m. — A. P. een grijze, taaie leem heeft, die in het onderste 
gedeelte , door het wederverschijnen der zandkorrels , min of meer in 
klei overgaat en op 84 m. voor zand plaats maakt. Aanvankelijk 
is dit laatste uiterst fijn en bestaat nagenoeg alleen uit kwartskorrels ; 
op 95 m. — A. P. verschijnt het Glaulconiet weder en kan men dus 
van peper-en-zout-zand spreken, hetwelk zich tot 129 m. laat vervol- 
gen. Op 98 m. — A. P. komen er weder enkele schelpbrokjes in 
voor , te klein om er iets naders van te zeggen ; hetzelfde is met 
de lichtgrijze klei het geval, die zich tusschen 129 en 138 m. — 
A. P. bevindt. Op deze volgt tot 145 m. de bovenvermelde zand- 
steenlaag , waarschijnlijk beantwoordende aan de 8 m. dikke , die onder 
Twickel tusschen 84,6 en 92,6 m. — A. P. werd aangetroffen. Hun 
samenhang wordt ook waarschijnlijk gemaakt, doordat ook te Almeloo 
onder haar de groote , schijfvormige Foraminiferen van het geslacht 
Operculina optreden. Zij liggen , met stekeltjes van zeeëgels , tusschen 
145 en 168 m. — A. P. in een zeer fijn kleihoudend peper-en-zout- 
zand , dat naar beneden toe fijner en fijner wordt en door toenemend 
leemgehalte ten slotte in klei overgaat. Van 168 m. tot 191,5 m. 
— A. P. , het einde der boring , werd waarschijnlijk een harde Schiefer- 
thon of Mergelschiefer aangetroffen ; het spoelwater bracht eene zande- 
rige klei boven met zandsteenkorreltjes , terwijl de boor eenen aan- 
zienlijken weerstand ontmoette. Door zijn gehalte aan kwarts- en 
Glaukoniet-koYY eitjes sluit deze klei zich nog vrij goed aan bij het 
leemhoudende grijze zand , dat er boven ligt en kunnen wij het dus 
hiermede nog tot de Tertiaire - formatie rekenen , te meer daar er nog 
enkele Operculinen in worden aangetroffen. 
Al hebben dus beide boringen in practisch opzicht niet geheel aan 
het doel beantwoord , zij hebben er toch veel toe bijgedragen om de 
kennis van onzen bodem eenige stappen te doen vooruitgaan en zijn 
dus voor de wetenschap van veel belang. 
Behalve aan den eigenaar van Twickel , baron van heeckeren van 
wassenaer , die op zoo onbekrompen wijze de eene boring tot zulk eene 
aanzienlijke diepte deed voortzetten , brengen wij ook gaarne onzen dank 
aan de heeren bitter , rentmeester van Twickel , en hagedoorn & 
KiRCHMANN te Almeloo voor het bereidwillig afstaan der grondmonsters 
aan het Geologisch Museum te Utrecht en het verstrekken van een 
aantal belangrijke inlichtingen. 
Utrecht, September 1887. 
