HET POOLLICHT IN UE KARA-ZEE. 
65 
poollicht èn de daling der temperatuur het gevolg waren van het 
helder worden van den hemel. Op dagen , dat de lucht voortdurend 
helder was , volgde de temperatuur zijn dagelijkschen gang en stoorde 
zich niet aan het poollicht. Ook viel de sterkste koude in Januari ; 
de thermometer daalde toen tot 47°, 2 C. onder nul , terwijl dit juist 
de maand was, waarin de poollichten het zwakst waren. 
Eenigen samenhang tusschen barometer en poollicht heb ik niet 
kunnen vinden. 
Over het verband tusschen poollicht en bewolking is men het nog 
lang niet eens. Ook hierbij berust onze kennis op eenige onsamen- 
hangende waarnemingen, die elkander dikwijls tegenspreken. Er schijnt 
evenwel een nauw verband te bestaan tusschen het poollicht en een 
bepaalden vorm van wolken , bekend onder den naam van poolbanden. 
Deze vorm komt dikwijls in de poolstreken voor en bestaat uit cir- 
rostratuswolken , die in strepen geplaatst zijn , welke evenwijdig aan 
elkander over den hemel loopen en in twee tegenovergestelde punten 
aan den horizon schijnen te convergeeren. De richting dezer banden 
zou samenvallen met den magnetischen meridiaan , doch bij de door 
ons waargenomene poolbanden kwam de richting overeen met die van 
den wind. De poolbanden zouden voorteekenen van het poollicht zijn , 
maar slechts éénmaal gedurende onze overwintering gingen zij een 
kroonvorming vooraf; wel volgden zij dikwijls op een intensief poollicht. 
Het nauwst staat het poollicht in verband met het aardmagnetisme. 
Niet alleen, dat deze beide verschijnselen overeenkomstige perioden 
hebben , maar ik heb reeds opgemerkt , dat de kronen zich vormen 
dicht bij het magnetisch zenith , terwijl de toppen der bogen in den 
magnetischen meridiaan gelegen zijn. Dit laatste was bij verreweg het 
grootste deel der door ons geziene bogen niet het geval. Yan deze 
lagen de toppen meestal in het ware Noorden , terwijl de magnetische 
meridiaan door ’t N.N.W. ging. Deze afwijking komt overeen met de 
later te bespreken theorie van nordenskjöld , volgens welke de toppen 
een weinig westelijk van het ware Noorden gelegen moeten zijn. 
De poollichten gaan dikwijls vergezeld van magnetische storingen, 
doch, daar wij door de voortdurende beweging van het ijs geen mag- 
netische waarnemingen konden doen , hebben wij hieromtrent ook geen 
resultaten kunnen verkrijgen. 
De eerste verklaring van het verschijnsel is door descartes ge- 
geven. Hij wilde het poollicht evenals den regenboog als een optisch 
verschijnsel verklaren. Het licht zou dan op de vlakken van ijsnaaldjes 
