IETS OVER SCHADELIJKE VLINDERS. 
DOOR 
Dr. D. LUB ACH 
Onder de dieren , die niet tot de gewervelde behooren , zijn er 
zeker geene die de menschen meer aantrekken dan de vlinders, »van 
welke” — zegt j. van der hoeven , — » vele ons dikwerf verbaasd doen 
staan over de heerlijkheid en schitterende pracht , waarmede de Schepper 
wezens versierd heeft , wier aanzijn zoo kortstondig is , als dat der 
bloemen, om welke zij fladderen.” Niemand zal men ooit vlinders 
» ongedierte” hooren noemen, met welken naam zoo dikwijls andere 
insekten worden gebrandmerkt , — evenals aan de bloemen des velds , 
die bij en tusschen de cultuurgewassen tieren , veelal de naam van 
» onkruid” te beurt valt. 
Trouwens die diertjes, die meestal zoo schoon geteekend zijn, die 
zich gedurende hun kort leven met plantensappen voeden , niemand 
en niets schaden, zijn zulke onschuldige diertjes! 
Onschuldig? Men schijnt veelal te vergeten dat elke vlinder eerst 
eene rups is geweest en dat elke wijfjesvlinder een groot aantal eieren 
legt, waaruit wederom rupsen voortkomen. Toch weet ieder dat ver- 
scheidene soorten van rupsen den mensch groot nadeel kunnen be- 
rokkenen en daarom onder de voor land- en tuinbouw , boschkultuur 
en ooftboomenteelt hoogst schadelijke dieren moeten worden geteld. 
Daarom moeten dan ook de vlinders , in welke die rupsen veranderen , 
als schadelijk worden aangemerkt , — niet nog zoo zeer omdat zij in 
hun larve-toestand ook schade hebben aangericht, maar omdat zij het 
aanzijn geven aan eene menigte rupsen, die, in sommige jaren vooral, 
als eene werkelijke plaag moet worden beschouwd. 
