IETS OVER SCHADELIJKE VLINDERS. 
73 
rupsen hooren noemen , én die naam zou ook niet ongepast zijn , ware 
het niet dat de entomologen dien naam reeds op een ander geslacht 
van rupsen hadden toegepast, namelijk op het geslacht Arctia, van 
het grieksch aipytro?, hetgeen beer beteekent. Van die eigenlijke 
beerrupsen is het bekend , dat de meeste op insekten azende zang- 
vogels die niet aandurven , — behalve de koekoek en enkele andere. 
Datzelfde is ook het geval met de rupsen van den bastert-satijn- 
vlinder ; zij worden althans, zooals ik heb bespeurd, door de musschen 
met rust gelaten. Eene andere overeenkomst met de beerrupsen (en 
met nog andere , vooral van Cnetocampa processionea , de processierups) 
is deze, dat de haren, die bij het vervellen der rups loslaten, op 
de huid een gevoel van branding en zelfs ontsteking verwekken. 
De strijd van den mensch met de schadelijke insekten is dikwijls 
hoogst moeielijk, en veelal kunnen zijn moeite en arbeid niets anders 
dan eenige vermindering van het kwaad bewerken. De bestrijding echter 
van de rups van den bastert-satijn-vlinder is niet zoo bezwaarlijk. 
Waar men die vlinders vindt moet men ze dooden. Maar, al werden 
we daarbij trouw bijgestaan door vledermuizen , nachtzwaluwen en 
uilen , — men kan meer. Men moet in de eerste plaats de winter- 
nesten vernielen, die men na het afvallen der bladeren aan de takken, 
meestal aan de eindtakjes, open en bloot ziet hangen en blijven 
hangen, ten spijt van regen en wind. Die nesten moeten worden af- 
geknipt , — de hoogzittende met behulp van eene pophaak : een aan 
een langen stok bevestigde en door een veer openstaande schaar, die 
door trekken aan eene koord kan gesloten worden. Men moet daarbij 
vooral zorgen dat er geen nesten op den grond blijven liggen; alle 
afgesneden nesten moeten dadelijk worden opgezameld en verbrand. 
Natuurlijk moet men met die uitroeiing niet tot in het voorjaar 
wachten , wanneer de rupsjes uit haren winterslaap ontwaken. 
Wat over den bastert-satijn-vlinder is gezegd , geldt evenzeer van 
eene nauw verwante soort , den donsvlinder ( Bombyx aurifl.ua) , die 
dezelfde levenswijze heeft, in sommige jaren dezelfde schade aan- 
richt, maar ook door dezelfde middelen met goed gevolg kan worden 
bestreden. 
Bij eene fransche wet (Loi qui ordonne Véchenïllage des avbres ) werd 
in 1796 het uithalen der winternesten bevolen. Die wet is, voor 
zoover ik weet, nog niet ingetrokken, en in hoever zij voor ons land 
geldt is mij niet bekend. Dit is echter zeker dat in sommige streken 
van ons land , onder anderen in mijne woonplaats , de ingezetenen in 
5 * 
