74 
IETS OVER SCHADELIJKE VLINDERS. 
’t begin van bet voorjaar van overheidswege worden uitgenoodigd 
voor dat uithalen te zorgen. 
Nu moge zulk een maatregel wel wat sterk naar vaderlijke regee- 
ringszorg rieken , en men moge er op aanmerken dat hij , die verzuimt 
zijne eigene vruchtboomen voor schade te vrijwaren , dan ook maar 
de gevolgen van dat verzuim moet dragen en door schade wijs worden , 
toch is zulk eene herinnering wél nuttig , omdat zij tevens strekt tot 
bescherming van hen , die zich niet aan zulk een verzuim schuldig 
maken. Dat verzuim wordt het meest gepleegd door hen , die in hun 
tuin enkele vruchtboomen hebben staan , doch zich niet met het opzet- 
telijk kweeken van ooft bezig houden. Velen van dezulken zien de 
winternesten wel , maar houden ze voor doode bladeren , die toevallig 
aan de takken zijn blijven hangen. Aan eikenboomen ziet men immers 
in ’t voorjaar ook nog wel eens de verdroogde bladeren van het vorig 
jaar! Heeft men nu geen of een slordigen tuinman, dan blijven de 
winternesten zitten. Maar wat is dan dikwijls het geval? Zoolang de 
boomen , die met rupsen bezet zijn aan dezen nog genoeg voedsel 
aanbieden, blijven die rupsen waar zij zijn. Doch zijn de boomen kaal 
gevreten voordat het verpoppen der rupsen is ingetreden , dan zoeken 
de rupsen andere boomen op , en zullen dan niet zelden over den grond 
en over schuttingen heen zich naar den belendenden boomgaard of 
tuin een weg banen. En zoo kan het verzuim van een buurman aan- 
leiding geven, dat een behoorlijk van winternesten gezuiverde tuin 
toch nog van de rupsen te lijden krijgt. 
Tegen dat »overloopen” bestaat echter ook een middel, — wel te 
verstaan indien men het verzuim van zijn buurman nog in tijds bemerkt. 
Men moet dan in de eerste plaats zorgen , de vruchtboomen te isoleeren 
door het wegsnijden van alle takken of ranken , die aan de rupsen 
zouden kunnen dienen tot brug om op die boomen te geraken. Daarna 
bestrijke men den stam van eiken vruchtboom met een twee of drie 
decimeters breeden kring van koolteer. Die ring moet altijd kleverig 
worden gehouden en , als hij droog begint te wordan , met gewone 
lampolie worden bevochtigd. De rupsen komen dan wel over de schutting 
en trachten van den grond tegen den stam op te klimmen , — maar 
wanneer zij aan den ring gekomen zijn en ook over dezen pogen heen 
te klimmen , blij ven zij aan de teer vastkleven en zijn dan gemak- 
kelijk te dooden. 
Beter nog is het den stam te omgeven met een breeden ring van 
bordpapier, die met touwtjes op zijne plaats wordt gehouden en vooral 
