80 
DE MACHT VAN HET KLEINE. 
het gunstigste geval , donker violet. Dit ontstaat door de stofdeelen , 
die in het water zweven en het verontreinigen. Het zou kunnen ge- 
beuren , dat het door u als helder drinkwater gebruikte , in den cilinder 
gebracht, u alwéér deed walgen. Toch drinkt men het. 
»Dat verwenschte stof!” tot zulk een verzuchting zou men kunnen 
geraken. Maar wij herhalen het nogmaals: wees voorzichtig. Bij de 
verwijdering van het stof uit de ruimte , waarin de lichamen een 
plaats innemen, zouden zij donker zijn. Nog eens, zonder dat stof 
geen verspreid daglicht, geen schemering, geen wolken, nevel, regen 
enz. Zelfs bewijst men op degelijke gronden , dat de electrische toe- 
stand der lucht , de bliksem en donder , hun optreden aan het stof 
hebben te danken. Hoe meer stof er in den dampkring is, hoe meer 
electriciteit hij kan opnemen. 
En waaruit bestaat nu wel dat veelal zoo lastige stof en waaruit 
neemt het zijn oorsprong ? Het is onmogelijk , hierop een voldoend 
antwoord te geven. Al wat wij om ons gewaar worden , ons lichaam 
niet uitgesloten , bestaat uit zamenhangende stofdeeltjes en tot niet 
meer zamenhangend stof zal het terugkeeren. Het is dus afkomstig 
van dieren , planten , ertsen , mineralen enz. Het is zelfs niet zeer ap- 
petijtelijk het te weten. Een enkel voorbeeld slechts. Op de straat- 
of steenwegen , rondom de groote steden , veelvuldig betreden door 
menschen , vee , paarden enz. is het stof rijk voorzien van deelen , 
afkomstig van plantaardige of dierlijke lichamen, en bij nauwkeurig 
onderzoek komt men tot de onaangename ervaring , dat het op die 
wandelwegen ingeademde stof voor het meerendeel bestaat uit deeltjes , 
die reeds een weg door het dierlijk lichaam hebben gemaakt. Hoe kan 
zulk een onderzoek van die schier onzichtbaar kleine lichaampjes worden 
tot stand gebracht ? — Stel u voor een glazen vat , onderaan , nabij 
den bodem , van een kraan voorzien en bovenaan een opening heb- 
bende , door een naar binnen zich bewegende klep gesloten , die aan 
de bovenzijde met een zeer dunne laag kleverig smeersel, bijvoorbeeld 
glycerine, is bedekt. Vult men nu dit vat gedeeltelijk met water, en 
zet men de kraan open , zoo maakt het uitvloeiende water plaats voor 
de lucht, die bovenaan in het vat treedt, langs de klep strijkt en het 
stof, dat zij bevat, voor een groot deel op de klep achter laat. Dit 
stof nu wordt verzameld en aan een onderzoek met het microscoop 
onderworpen. De daar genoemde wijze van handelen is wel eenigszins 
ruw te noemen. Wat de mensch zooal inademt leert men slechts langs 
den volgenden , veel meer zekeren , weg kennen. Men haalt lucht in 
