ONTPLOFBARE STOFFEN. 
97 
de onmiddellijke omgeving bevond, werd in een oogpunt weggevaagd 
en in kleine fragmenten in alle richtingen verspreid. Het geheele dorp 
Quenart was verwoest. Tot op een mijl afstand schudde de grond , 
sprongen de ruiten en werden de menschen op den grond geworpen. 
Het was een kortstondige doch zeer hevige aardbeving. 
Het nitro-glycerine dreigde even snel van het tooneel te verdwijnen 
als het gekomen was toen nobel op de gedachte kwam om het met 
een werkelooze stof te vermengen. Hij koos voor de laatste infusoriën- 
aarde , die niet minder dan driemaal haar gewicht aan nitro-glycerine 
kan opnemen. Dit mengsel — dynamiet N°. 1 — werd door hem 
in den vorm van kleine geperste cylinders , met hulzen van perkament- 
papier afgeleverd. Dit zijn de. dynamiet-patronen. 
Nobel had de voldoening zijn doel volkomen te bereiken. Dynamiet 
stond, wat explosieve kracht betrof, bij zuiver glycerine weinig achter, 
doch ontplofte veel minder gemakkelijk. Voor vrij hevige schokken 
was het ongevoelig. Evenmin als nitro -glycerine ontploft het door de 
aanraking met een vlam, omdat de ontploffingstemperatuur (180°) veel 
hooger ligt dan de ontbrandingstemperatuur. Het brandt dan eenvoudig 
af met een orange-gele vlam. Een percussie-dop met knalkwik werd 
vereischt om het met zekerheid te doen detoneeren. 1 Op looden tafels 
kon de infusoriënaarde met nitro-glycerine gedrenkt en met houten 
spatels tot een gelijkslachtige massa verwerkt worden. 
De invloed , door de vermenging met werkelooze stoffen als infu- 
soriënaarde te weeg gebracht , is geheel in overeenstemming met de 
theorie van berthelot. Hij is een gevolg van de verandering van den 
natuurkundigen toestand der stof. De invloed van een schok, die 
het weeke dynamiet treft , bepaalt zich niet tot de getroffen laag. 
Het arbeidsvermogen van zulk een stoot verspreidt zich door een 
groot gedeelte der massa , het werkt niet plaatselijk en is daarom 
onvoldoende om op een bepaald punt een scheikundige omzetting te 
veroorzaken tenzij de stoot bijzonder sterk is en er met een zeer 
hard voorwerp op geslagen wordt, en ook dan ontploft slechts het 
1 Bij het laten springen van rotsen bezigt men als detonator gewoonlijk een zooge- 
naamde ontstekingspatroon , die in het boorgat boven op de gewone patronen geplaatst 
wordt. In bet dynamiet van de ontstekingspatroon wordt een holte gemaakt, waarin een 
koperen buisje geschoven wordt, dat van onderen knalkwik bevat en een lont opneemt. 
Deze lont, die boven bet boorgat uitsteekt, wordt aangestoken. In de soort en de lengte 
van de lont beeft men bet in zijn macht , om de detonatie op een bepaald oogenblik 
doen plaats vinden. 
