106 
ONTPLOFBARE STOFFEN. 
trouwd , die aan de polytechnische school hunne opleiding genieten. 
Tien buskruitfabrieken , één fabriek voor de bereiding van dynamiet 
en één voor die van schietkatoen zijn daar te lande voor de behoeften 
van het leger in werking. Volgens de opgaven van een bevoegd 
deskundige 1 zou de voorraad buskruit , in Frankrijk voorhanden , 
op 800 000 centenaars geschat moeten worden en zouden de kruit- 
fabrieken in oorlogstijd per maand te zamen 20 000 centenaars kunnen 
afleveren. En in Duitschland zijn de ontplofbare stoffen in niet minder 
verscheidenheid en in niet geringer hoeveelheid opgehoopt. 
Met het oog op het bovenstaande moeten woorden als onlangs op het 
diner van den Lord Mayor door Lord Salisbury gesproken zijn, een diepen 
indruk maken. »Een oorlog op het vaste land van Europa,” zoo heette 
het, »zou een van de grootste onheilen zijn, welke de verbeelding 
zich kan voorstellen. De vooruitgang der toegepaste wetenschap heeft 
de vernielingswerktuigen zoo volmaakt, dat men gruwt van het denk- 
beeld, dat tusschen twee groote mogendheden oorlog zou uitbarsten.” 
Toch is dit wellicht de weg, waarlangs de oorlog voor goed van 
de aarde zal verdwijnen. Krijgsroem als premie op vindingrijkheid op 
scheikundig en technisch gebied zal de aloude stralenkrans verliezen. 
Een slachting van menschen op de schaal , die de nieuwste hulpmiddelen 
der krijgskunst zullen veroorloven , zal men niet langer willen bestem- 
pelen met den naam van een strijd. En veel zal daarmede gewonnen zijn. 
Ieder echter , wat hij te dezen opzichte ook denke , moet den tol zijner 
bewondering betalen aan mannen als abel , nobel en zooveel anderen , 
die de kennis der ontplofbare stoffen in een kort tijdsverloop tot zulk 
een graad van volkomenheid gebracht hebben. Onderzoekingen van dien 
aard vereischen niet slechts talent, maar ook zelfvertrouwen en moed. 
Er is levensgevaar aan verbonden. Het asphaline (kaliumchloraat met 
zemels) kostte den scheikundige , die het uitvond , het leven. 
Laten overigens staat en maatschappij van de uitkomsten der we- 
tenschap het gebruik maken , dat zij willen. Te dezen opzichte geen 
zorg! Elke nieuwe provincie, die aan het rijk der kennis gehecht 
wordt , komt ten slotte aan de menschheid ten goede. 
1 Der nachste deutsch-franzözische Krieg von C. Koettschau. Theil I S. 74. 
Deventer. Augustus 1887. 
