STRUKTUURFORMULES IN DRIE AFMETINGEN. 
109 
het bestaan toe van eene inactieve isomere verbinding en ook in dit 
opzicht stemt zij dus met de werkelijkheid overeen. 
Ook de onverzadigde koolstofverbindingen worden in deze beschouwing 
opgenomen. Bij de verbindingen, waarin eene dubbele binding tusschen 
twee atomen koolstof aangenomen wordt , opent zij het uitzicht op twee 
isomeren , wanneer elk der twee atomen met twee ongelijke atomen 
(of groepen van atomen) vereenigd is, terwijl deze twee bij beide ato- 
men koolstof van denzelfden aard zijn. De isomerie tusschen fumaarzuur 
en maleïnezuur b. v. wordt daardoor verklaard. Beschouwingen omtrent 
de grootere bestendiging van het fumaarzuur , omtrent de vorming van 
additieprodukten , omtrent het ontstaan van maleïnezuur uit lichamen , 
die van fumaarzuur zijn afgeleid , en omgekeerd enz. leveren het over- 
tuigend bewijs, dat de nieuwe voorstelling eene belangrijke schrede 
voorwaarts is. Bij de van acetyleen afgeleide verbindingen , waarin eene 
drievoudige binding tusschen twee atomen koolstof wordt aangenomen , 
en bij de aromatische verbindingen worden niet meer isomere verbin- 
dingen in het verschiet gesteld dan vroeger werden ondersteld. 
Toch bevredigt de verklaring van hetgeen men onder » dubbele bin- 
ding” en » drievoudige binding” tusschen twee atomen koolstof moet ver- 
staan ons niet geheel. Enkelvoudige binding tusschen twee atomen kool- 
stof zou hierin bestaan , dat het middelpunt van elk viervlak (gevormd 
door het atoom koolstof met. de vier daaraan verbonden atomen of groepen 
van atomen) tevens een der hoekpunten van het tweede viervlak is* 
Bij eene dubbele binding moeten nu twee hoekpunten dezelfde rol 
spelen , die één hoekpunt bij enkele binding vervult ; nu wordt onder- 
steld , dat de twee viervlakken zóódanig in elkander gedrongen zijn r 
dat de tweevlakkige hoek aan ééne der ribben gevormd voor een 
gedeelte binnen het tweede viervlak ligt. In La Chimie dans Vespace 
werd het zoodanig voorgesteld, dat de twee viervlakken ééne ribbe 
gemeen hadden. Welke voorstelling men zich echter van deze verbin- 
ding van twee viervlakken moet maken, is mij niet geheel duidelijk; 
het viervlak is de gedaante van de molekule , die uit een atoom kool- 
stof (in het middelpunt) en uit vier andere atomen of groepen van 
atomen (in de hoekpunten) is opgebouwd ; wat zijn dan die hoekpunten 
of liever hoe ontstaat de voorstelling van een viervlak , wanneer de 
atomen ontbreken , die in de hoekpunten zouden geplaatst zijn ? Zijn 
het de richtingen , waarin het atoom koolstof op vier andere atomen 
kan werken ? Hetzelfde bezwaar bestaat tegen de voorgestelde struktuur 
van acetyleen enz. , waarin van elk viervlak drie hoekpunten op eene 
7 * 
