112 
DE ELECTRISCHE VERLICHTING VAN SPOORWEGRIJTUIGEN . 
ingeslagen. Of de noodige electriciteit wordt geleverd door eene dynamo- 
machine , die gedreven wordt door een van de assen van de wagen ; en 
dan zijn de accumulatoren , die in de leiding staan , niets meer dan 
magazijnen , waarin de electriciteit wordt opgelegd die , als de trein 
stil staat, de lampen moet voeden. Of men laadt de accumulatoren 
aan de hoofdstations en schuift die in de wagens onder de zitbanken. 
Volgens een mededeeling in het American Institute of Electrical Engineers 
werkt dit systeem uitmuntend in de salonwagens van de lijn Boston — 
Albany. In iederen wagen voeden daar de accumulatoren 22 lampen, 
elk van 16 kaarsen, waarvan er 16 in de wagens en 6 op het plat- 
form en in de doorgangen branden. De daartoe vereischte batterij 
bestaat uit 60 accumulatoren , die ongeveer een ton wegen en zijn 
verdeeld in kisten , zóó dat door twee man een kist uit en in de 
wagens kan worden gebracht. Deze kisten zijn van buiten voorzien 
van sterke geelkoperen veeren , die van zelf tegen elkander worden 
gedrukt als de kisten op hare plaats staan en de geleiding tusschen 
deze verzekeren. De kosten van inrichting bedragen voor iederen wagen 
ongeveer 2200 gulden, de exploitatie-kosten 15 ets. per uur brandens. 
Voor 22 lampen van 16 kaarsen komt echter deze laatste opgave 
ons wel wat problematiek voor. v. d. V. 
EEN SNOEK OP DE VLUCHT VOOR KLEINE VISCHJES. 
In het aquarium te Napels werd een snoek met kleine vischjes ge- 
voederd. Eens kwam men op de gedachte tusschen den snoek en zijne 
spijs eene glasruit te plaatsen. Na eenigen tijd wil de snoek zijn maal 
houden , schiet op een vischje toe , maar stoot zich den kop tegen de 
ruit. Geheel verbluft , blijft hij een oogenblik rustig , doch herhaalt 
zijn aanval met hetzelfde gevolg. Knorrig trekt hij zich in een hoek 
terug. Eenige dagen later verwijdert men de glasruit, — maar zoodra 
de snoek de vischjes weer om zich heen ziet zwemmen , bevangt hem 
een panische schrik en begint hij voor de vischjes op de vlucht te 
gaan. Blijkbaar schreef hij ’t geen hem bejegend was , aan de vischjes 
toe ( Humboldt , Nov. 1887. S. 437 uit Science et Nature.) Hoe ’t verder 
met den snoek is afgeloopen , wordt niet gemeld. d. l. 
