DARWIN’s BI0GRAPH1E. 
115 
nissen op ons maken , werkt op ons op volkomen dezelfde wijze , als 
de geest , die in al zijne brieven tot ons spreekt. Beide geven ons in 
tastbaren vorm rekenschap van de onbegrensde bewondering , van de 
dankbare belangstelling, die alle beoefenaars en vrienden der biolo- 
gische wetenschappen in de laatste tientallen van jaren voor darwin 
bezielden. 
Wat in het geheele werk ongetwijfeld het meeste boeit, is het 
autobiographische hoofdstuk , dat een tachtigtal bladzijden van het 
eerste deel beslaat. Omstreeks zes jaren voor zijn dood was darwin , 
door een tot hem gerichte vraag , op het denkbeeld gebracht , om 
voor zijn vrouw en kinderen een schets van zijn levensloop te 
schrijven. Dit werk verschafte hem genoegen , en hij volbracht het 
zonder te vermoeden , welk gebruik er later van gemaakt zou worden. 
De schets was dan ook geheel van intiemen aard , zoodat bij de 
publicatie hier en daar gedeelten door zijn zoon zijn weggelaten. Maar 
juist de omstandigheid dat deze schets bestemd was om niet ge- 
publiceerd te worden , maakt het beeld van zijn karakter des te 
zuiverder en volkomener. Treffend zijn de staaltjes, die hij omtrent 
zijn karakter uit zijn schooltijd en zijne studiejaren vermeldt, en 
waarin hij met grooten eenvoud tracht aan te toonen , hoe weinig 
liefde voor studie hij toen had , en hoe deze eerst door zijne reis 
met de Beagle is opgewekt en ontwikkeld tot die hoogte , die hem 
in staat, stelde de grootste problemen der natuurwetenschap met zoo 
goed gevolg te beoefenen. 
Darwin was den 12en Februari 1809 geboren te Shrewsbury, waar 
zijn vader robert waring darwin , zoon van den bekenden schrijver 
der Zoönomia , erasmus darwin , als med. doctor een uitgebreide en 
winstgevende praktijk had. Zijne moeder susannah wedgwood was 
eene dochter van den bekenden fabriekant van aardewerk josiah 
wedgwood. Reeds in zijne schooljaren had hij eene groote voorliefde 
voor het aanleggen van verzamelingen , o. a. van mineralen ; hij 
rangschikte deze en bracht ze zooveel mogelijk op naam , maar voor 
de wetenschappelijke beteekenis der bijeengebrachte voorwerpen had 
hij nog geen oog. Dit was evenmin het geval , toen hij op zestien- 
jarigen leeftijd (1825) naar de Universiteit van Edinburg ging, om 
in de medicijnen te studeeren. Wel bleef het verzamelen van mine- 
ralen , en evenzoo dat van torren , in den zomer zijn hoofdvermaak , 
en ondernam hij meermalen kleine reizen om zijne collectiën uit te 
breiden , doch de officieele studie lachte hem niet toe. De colleges 
