DARWIN S BIOGRAPHIE. 
119 
om voor zijne gezondheid badplaatsen te bezoeken , of om tot ver- 
poozing van zijn arbeid gedurende enkele dagen een bezoek aan vrienden 
of verwanten te brengen. Slechts enkele malen bezocht hij de ver- 
gaderingen van geleerde genootschappen , doch dit vermoeide hem te 
zeer , zoodat hij daarvan later moest afzien. 
Te Down wijdde darwin zich geheel aan zijn familieleven , aan 
zijne onderzoekingen , en aan de belangen van de gemeente waarin 
hij zich had gevestigd. Bijna telken jare had hij met ziekte te kampen , 
en zijn dagboek bevat de aanwijzing van de maanden en dagen , die 
hij om die reden niet aan zijne studiën kon wijden. De zorg voor 
zijne gezondheid schreef hem een rustig en kalm , en vooral een een- 
vormig leven voor , en zijne levensgeschiedenis valt dan ook verder 
geheel samen met de ontwikkeling van zijn denkbeelden , den gang 
van zijne proeven en waarnemingen , en het schrijven zijner boeken. 
Deze laatste waren, zegt hij, de mijlpalen in zijn gelukkig, maar 
eentonig leven. 
Op de autobiographie volgt een hoofdstuk , waarin francis darwin 
zijne herinneringen aan het karakter en de levenswijze van zijn vader 
te Down schetst. Het wordt opgeluisterd door eene afbeelding van 
darwin ’ s studeerkamer, en bevat hier en daar opmerkingen, die ons 
de beteekenis der verschillende meubels en voorwerpen op die hout- 
snede verklaren. Zoo ziet men er de wijze , waarop hij uittreksels 
verzamelde uit de werken , die hij las , voorgesteld door een paar 
aan den muur hangende kastjes met talrijke , dicht opeen volgende 
planken. Op elke plank lag eene portefeuille , waarin alles vereenigd 
werd , wat op hetzelfde onderwerp betrekking had. Hij had de ge- 
woonte zijne aanteekeningen op losse bladen te maken en terstond 
in de portefeuilles elk op hare plaats te brengen. Niet zelden scheurde 
hij ook uit boeken en verhandelingen de bladzijden uit , die hij in 
zijne portefeuille wilde inlasschen. Of wel hij merkte de belangrijke 
plaatsen door potloodstrepen naast den text , en schreef dan achter 
in het boek een opgave van de bladzijden , waarop deze strepen te 
vinden waren. Hij had weinig respect voor boeken en gebruikte ze 
als instrumenten om zijn doel te bereiken. In één woord , hij richtte 
zijn uitgebreide boekerij en al zijn talrijke aanteekeningen van proeven, 
waarnemingen en citaten zóó in , dat hij telkens alles gemakkelijk 
bijeen vond, wat als argument bij een zelfde vraag kon dienen. »Bij 
eene discussie over een vraag schieten mij slechts één of twee argu- 
