128 
darwin’s biographie. 
Daarenboven belette de uitgave van zijne reisbeschrijving (1882 — 1836) 
en de bewerking der medegebrachte verzamelingen hem aanvankelijk 
veel tijd aan dit doel te wijden. In Juli 1837 legde hij zijne eerste 
collectie aanteekeningen aan, en trachtte nu, door lezen en excer- 
peeren, met alle kracht deze uit te breiden. 
Ruim een jaar later, in October 1838, deed een toeval plotseling 
een helder licht voor hem opgaan. Hij las toen juist malthus’ ver- 
handeling »On population” en zag daarin de rol, die de strijd voor 
het leven in de maatschappij speelt, helder voor oogen. Dat evenzoo 
in het planten- en het dierenrijk tusschen de individuën, die een 
zelfde streek bewonen, een felle strijd gestreden wordt, was hem wel 
bekend. De » survival of the fittest” moest dus ook hier een rol spelen , 
en het gronddenkbeeld van zijn stelling rees plotseling voor zijn geest 
op. Dit gronddenkbeeld is uitgedrukt in den titel van zijn hoofdwerk: 
On the origin of species hy means of Natural Selection , or the Preser- 
vation of Favoured Races in the Struggle for life. Dit werk zou echter 
eerst ruim twintig jaren later (November 1859) het licht zien. 
Zoo angstig was darwin , dat zijn denkbeeld onjuist mocht zijn , 
dat hij zich zelven zelfs verbood er een korte schets van te maken , 
en dat hij kalm voortging met feiten te verzamelen. Doch dit ver- 
zamelen ging nu veel gemakkelijker, hij had nu een vertrouwbaar 
middel om terstond te beoordeelen, of een feit voor zijn doel bruik- 
baar was of niet. Eerst drie jaren later (1842) maakte hij , met pot- 
lood, een ruwe schets van 35 bladzijden, en eerst in 1844, toen 
herhaalde en voortdurende ziekten hem een vroegtijdigen dood deden 
vreezen , schreef hij een uitvoerige en goed uitgewerkte schets van 
230 bladzijden en droeg hij aan zijne vrouw op, die na zijn dood 
te doen uitgeven. Doch niet, zooals zij daar lag. Integendeel, zij 
moest nog eerst aangevuld en gezuiverd worden , door iemand die 
aan vriendschap voor darwin tevens een grondige kennis en een 
zekere mate van sympathie voor zijne studiën paarde. Merkwaardig 
is de lijst van namen, die hij aan zijne vrouw schrijft, en waaraan 
hij een korte uitweiding toevoegt over de bevoegdheid van elk der 
opgenoemden , en over de kans, dat deze zulk een werk met hart en 
ziel op zich zouden nemen. Vooraan op de lijst staan zijne vrienden 
lyell en hooker. Aan den eersten van hen gaf hij zijne schets ook 
ter lezing. 
Twaalf jaren later meende lyell, dat de tijd voor voorbereidende 
studiën nu lang genoeg gerekt was , en schreef hij aan darwin , dat 
