180 
DB VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
en daar een eindweegs in is doorgedrongen en voorzo^ver men het 
heeft kunnen beoordeelen van de hooge , zich aan de kust be- 
vindende bergtoppen. De geheele oostkust, de meeste jaren zelfs des 
zomers door ijs geblokkeerd , is minder toegankelijk en daardoor 
grootendeels niet alleen in topographischen en hydrographischen , maar 
vooral ook in physischen en natuurhistorischen zin veel minder onder- 
zocht dan de zoo veel beter genaakbare westkust , die jaarlijks , 
althans gedeeltelijk en gedurende korten tijd, ijsvrij is, Deze laatste 
is tamelijk wel ontwikkeld en vertoont een groot aantal bochten en 
inhammen , die voor schepen of althans voor sloepen meer of minder 
toegankelijk zijn , waardoor het mogelijk wordt deze kust op ver- 
schillende plaatsen aan te doen. Toch zijn het ook op de westkust 
langen tijd alleen de uitstekende kapen en allerbuitenste kuststreken 
geweest , die bekend waren en eerst in de laatste tientallen van jaren 
zijn ook hier en daar , maar nog lang niet overal , de meer binnen- 
waarts gelegen deelen der diep ingesneden kusten met haar fjorden , 
waterbekkens , meren en rivieren wetenschappelijk onderzocht. Tegenover 
de zuidwestkust ten noorden van den 71 sten breedtegraad bevindt zich 
het eiland Meshduscharsky , door een zeeëngte , de Kostin-shar van 
Nova-Zembla gescheiden ; ook dit is gemakkelijk genaakbaar en zooals 
wij hieronder zullen zien , vooral botanisch , goed onderzocht. 
Maar onder de best toegankelijke en daardoor ook meest bezochte 
deelen van Nova-Zembla behoort ontegenzeggelijk de westelijke monding 
der Matotschkin-shar , de straat, die op 73°30 / N.B. het eiland in 
twee deelen verdeelt. Deze belangrijke, in 1768 en 1769 door den 
Russischen reiziger rosmysslow het eerst met een wetenschappelijk 
doel bevaren en beschreven straat, die de Barentszee met de Karazee 
verbindt, en het eiland op zijn smalst gedeelte doorsnijdt, is onge- 
veer 13.5 geogr. mijlen lang, aan zijn westelijke monding ongeveer 
één en aan de Karazee nog geen halve mijl breed , terwijl in ’t midden 
de beide oevers elkander tot op een afstand van 550 meter naderen; 
hier , waar de hooge bergen een nauwe kloof vormen , zoodat de 
hemel slechts als een smalle luchtstreep zichtbaar is , bedraagt de 
diepte op sommige plaatsen niet minder dan 80 vadem of 144 
meter. 
De oostkust is in zeker opzicht een tegenstelling van de westkust ; 
zij is over ’t algemeen vlakker en lager. De Russische reiziger pachtussow, 
die in 1832 — 33 op de zuidoostpunt van Nova-Zembla overwinterde 
en het zuidelijk gedeelte der oostkust tusschen 70°30 / en 71°30 / 
