DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
181 
onderzocht , verhaalt , dat daar de oever met een langzame helling tot 
den zeespiegel afdaalt ; op eenigen afstand van het water , op een 
hoogte van ongeveer 9 voet, komt tamelijk veel gras en een groote 
hoeveelheid drijfhout voor. De verwijderde rotsen schijnen vlak en 
laag, terwijl zich daarentegen op enkele plaatsen aan den oever de 
rotsen der meest uitstekende kapen tot 60 voet verheffen. Meer noord- 
waarts worden de rotsen hooger en steiler , bestaan aan hun basis 
soms uit gneiss , doch meest uit schiefer , de hellingen daarentegen 
uit leemachtige gesteenten ; de dalen , die ze insluiten , zijn niet zelden 
met gras en vergeet-mij -nieten begroeid. Op 72°20 7 worden de bergen 
500, op 72°50 / zelfs 800 voet hoog 1 en verheffen zij zich terrasvormig. 
Deze terrassen zijn met gras , maar de toppen en kloven onafgebroken 
met sneeuw bedekt. Voorbij de hooge bergen, die zich ook aan de 
oostelijke monding der Matotschkim-shar verheffen , wordt de kust 
steeds lager en vlakker en voor een deel ook moerassig. 
Wat eindelijk de noordkust betreft, deze is eerst in de latere jaren 
eenigszins bekend geworden , daar haar hoog noordelijke ligging en 
de ijstoestanden oorzaak waren, dat voor ’t eerst in 1870 Nova-Zembla 
werd omgezeild , een feit , dat wel is waar in latere gunstige ijsjaren 
vele malen herhaald is , maar dat , daar landingen op deze kusten tot 
de zeldzaamheden zijn blijven behooren , toch geen aanleiding heeft 
kunnen geven tot eenige belangrijke uitbreiding van de natuurweten- 
schappelijke kennis van dit gedeelte van het eiland. Slechts weten 
wij , dat de kust er over ’t algemeen hoog en bergachtig is en dat 
niet alle berghellingen des zomers met sneeuw bedekt blijven , zoodat 
wij allen grond hebben om aan te nemen , dat ook zelfs dit plekje 
grond niet door Flora vergeten is. 
Uit een orographisch oogpunt beschouwd kan men zeggen , dat Nova- 
Zembla een kamgebergte is, dat van 72° — 75°30 / N.B. zich van 
Z.Z.W. naar N.N.O. uitstrekt, tusschen 73 en 74° zijn grootste hoogte 
heeft en aldaar toppen van 4000 en meer voet kan aanwijzen. Op 
75°30 / buigt het scherp O.N.O. om en neemt aan hoogte af; evenzoo 
buigt het zich beneden 72° in Z.O. richting om en vermindert ook 
daar , en wel tamelijk snel , in hoogte. 
Vergelijken wij hiermede, ’t geen wij boven mededeelden omtrent 
de algemeene gedaante van het eiland , dan blijkt ons duidelijk , dat 
deze geheel overeenstemt met en beheerscht wordt door de zoo juist 
beschreven tweemaal omgebogen bergreeks. 
