182 
DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
In het zooeven genoemde gedeelte tusschen 78 en 74°, waar het 
kam gebergte het hoogst is, treft men hooge dwarskammen aan, wier 
richting nagenoeg loodrecht is op die van het hoofdgebergte en dus 
ook op die der kusten. Hierdoor ontstaat, wat men in de orographie 
bestempelt met den naam van » vischgraatbouw”, een term, die zich 
na het bovenstaande gemakkelijk begrijpen laat. Deze vischgraatbouw 
verdwijnt, waar de hoogte van het centraalgebergte afneemt, en wordt 
vooral in het zuid-eiland onduidelijk en eindelijk geheel onkenbaar. 
Door het optreden der dwarskammen ontstaan daartusschen natuur- 
lijk dwarsdalen , die op Nova-Zembla de eigenaardige bijzonderheid 
vertoonen , dat zij te minder boven de oppervlakte der zee gelegen 
zijn , naarmate de bergreeksen , waardoor ze gevormd worden , hooger 
zijn. Zij vormen dus diepe , het eiland in dwarsche richting doorsnijdende 
kloven en de diepste van alle is de reeds bovengenoemde Matotsch- 
kin-shar , die ontstond , doordat de bodem van het dal hier zóó ver 
daalde , dat hij ver onder de oppervlakte der zee kwam te liggen. 
De talrijke diepe insnijdingen en fjorden der west- en oostkusten 
tusschen 73° en 75° zijn eveneens dergelijke dwarsdalen, wier bodem 
evenwel slechts in de nabijheid der kusten onder de oppervlakte der 
zee komt te liggen ; terwijl eindelijk ook de loop der talrijke op de 
westkust uitmondende rivieren , die bij allen ongeveer van O. naar W. 
is, met de richting der dwarsdalen geheel in overeenstemming is te 
brengen. 
Noordwaarts van den 74en breedtegraad is bijna het geheele land 
met gletschers bedekt, die zich van af het hoofdgebergte west- en 
oostwaarts tot aan de zee uitstrekken , waardoor daar de geheel met 
ijs gevulde dalen voor onderzoek in hooge mate ontoegankelijk worden. 
Het zuidelijk gedeelte van Nova-Zembla , waar zooals wij reeds 
zagen , het karakter van een kamgebergte geheel op den achtergrond 
treedt, doet zich in hoofdzaak voor als een naar de kusten langzaam 
afdalende hoogvlakte , doorsneden door enkele N.W.-Z.O. loopende berg- 
kammen. Hierdoor verdwijnen de dwarsdalen , worden daarentegen 
lengtedalen meer ontwikkeld en laat zich het Z.O. verloop der kust 
alsmede de veranderde richting der voorkomende baaien en eindelijk 
ook het totale gemis aan insnijdingen op de oostkust ten zuiden van 
den 72en breedtegraad gemakkelijk verklaren. 
Zeer opmerkingswaardig voor Nova-Zembla is het vlakke voorland, 
dat op de geheele westkust , slechts op enkele plaatsen afgebroken , 
wordt aangetrotfen. Hiertoe behoort, van het zuiden at te beginnen, 
