DE VEGETATIE VAN NOVA-ZEMBLA. 
187 
op de oostkust gewoonlijk aantreft. De westkust wordt bespoeld 
door de open IJszee , welke één geheel uitmaakt met het groote 
waterbekken , den Atlantischen Oceaan , en staat ontegenzeggelijk nog 
eenigszins onder den invloed van den Golfstroom , waaraan , zooals wij 
weten, ook West-Europa zijn gematigd klimaat te danken heeft, waarvan 
het gevolg is , dat , zooals reeds boven terloops is aangemerkt , zij 
jaarlijks een geruimen tijd gedeeltelijk vrij van ijs en , zooals her- 
haaldelijk is gebleken , zelfs in de ongunstigste jaren toegankelijk is. 
De oostkust daarentegen verkeert onder veel minder gunstige omstan- 
digheden , daar de aan drie zijden door land ingesloten Karazee in 
verreweg de meeste jaren met zwaar pakijs gevuld blijft , dat naar 
het schijnt, zich slechts in sommige jaren hetzij in noordelijke richting 
verspreidt , hetzij zich door de Karapoort en Jugorstraat (die het eiland 
Waaigat van het vaste land scheidt) verwijdert. Al is deze zeeboezem 
nu ook mogelijk geen ijskelder, waarmede de Russische reiziger von 
baer haar vergeleek , al is zij dan ook enkele jaren geheel ijsvrij en 
al is over haar zoo krachtig verdedigde en even krachtig ontkende 
tijdelijke bevaarbaarheid nog het laatste woord niet gesproken , dat 
de oostkust bijna onafgebroken met ijs is bezet, valt niet te ont- 
kennen en , dat zij onder deze omstandigheden een vergelijking met 
de westkust niet kan doorstaan , zal iedereen begrijpen. 
Maar ook het bovenbesproken , Nova-Zembla in de lengterichting 
doorsnijdende , kamgebergte en , voor zoover het het noordelijkst ge- 
deelte van het eiland betreft, het geheele met gletschers bedekte binnen- 
land , doen zich hier gelden , daar zij den matigenden invloed van het 
betrekkelijk warme waterbekken tusschen Nova-Zembla , Lapland en 
Spitsbergen tegenhouden. Zoo komt het, dat de westelijke winden op 
de westkust vochtigheid en warmte , op de oostkust daarentegen droogte 
en koude brengen ; terwijl omgekeerd oostelijke winden op de west- 
kust droog en helder weer , op de oostkust , wanneer althans de Karazee 
gedeeltelijk open is, daarentegen juist het tegengestelde medevoeren. 
De sprekendste bewijzen hiervoor zijn in het voorjaar van 1835 geleverd , 
toen een der deelnemers der Russische expeditie aan de westkust, een 
ander tegelijkertijd aan de oostkust met opnemingen bezig was en zij 
na vier weken weer samenkomende , hun dagboeken vergeleken. Toen 
bleek toch , dat de een betrokken weder had gehad , zoolang de ander zich 
in helder weer had kunnen verheugen , terwijl op dezelfde dagen , dat de 
een het verst had kunnen zien , de andere in ’t geheel geen waarnemingen 
had kunnen doen. Deze zelfde tegenstelling herhaalde zich in den herfst. 
